Ibuprofen Sandoz 200mg Filmomh Tabl 30

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Het optreden van bijwerkingen kan geminimaliseerd worden door de minimaal efficiënte dosis in te nemen gedurende de kortst mogelijke tijdspanne, nodig voor de verlichting van de symptomen (zie rubriek 4.2). Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met: - Systemische lupus erythematosus of met gemengde bindweefselziekte, gezien het hogere risico op aseptische meningitis (zie rubriek 4.8). - Maag-darmaandoeningen en chronische inflammatoire darmziekten (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) (zie rubriek 4.8). - Een voorgeschiedenis van hypertensie en/of hartfalen, aangezien vochtretentie en oedeem werden gerapporteerd bij behandeling met NSAID's. - Nierinsufficiëntie omdat de nierfunctie verder kan verslechteren (zie rubriek 4.3 en 4.8). - Leverdisfunctie (zie rubriek 4.3 en 4.8). - Meteen na een zware operatie. - Hooikoorts, neuspoliepen of chronisch obstructief longlijden, omdat die patiënten een hoger risico lopen op optreden van allergische reacties. Die kunnen zich voordoen als astma�aanvallen (zogeheten analgetische astma), Quincke-oedeem of urticaria. - Langdurige toediening van ibuprofen: de leverwaarden, de nierfunctie en het aantal bloedcellen moeten regelmatig worden gecontroleerd. Pediatrische populatie Er is risico op een nierinsufficiëntie bij gebruik bij gedehydrateerde kinderen en adolescenten. Ouderen Oudere patiënten vertonen frequenter bijwerkingen op NSAID's, vooral gastro-intestinale bloedingen en perforaties, die een fataal verloop kunnen kennen. Andere NSAID's Gelijktijdig gebruik met andere NSAID's waaronder selectieve cyclo-oxigenase-2-remmers moet worden vermeden (zie rubriek 4.5). Cardiovasculaire en cerebrovasculaire effecten Voorzichtigheid (overleg met arts of apotheker) is geboden voor de start van de behandeling bij patiënten met antecedenten van hypertensie en/of licht tot matig hartfalen, gezien NSAID's een deterioratie kunnen veroorzaken van de nierfunctie en gezien de gerapporteerde gevallen van water- en zoutretentie en oedeem bij behandeling met NSAID's. De gebruikelijke inname van verschillende analgetica tegelijkertijd kan dit risico nog verhogen. Klinische studies wijzen erop dat gebruik van ibuprofen, met name hoge doses (2400 mg/dag) geassocieerd kan worden met een licht verhoogd risico op arteriële trombotische gebeurtenissen (bijvoorbeeld myocardinfarct of beroerte). Over het algemeen wijzen epidemiologische studies niet uit dat lage doseringen ibuprofen (bijv. ≤ 1200 mg/dag) in verband kunnen worden gebracht met een verhoogde kans op arteriële trombotische gebeurtenissen. Patiënten met ongecontroleerde hypertensie, congestief hartfalen (NYHA II-III), vastgestelde ischemische hartziekte, perifere arteriële ziekte, en/of cerebrovasculaire ziekte mogen alleen met ibuprofen worden behandeld na zorgvuldige overweging. Hoge doses (2400 mg/dag) dienen te worden vermeden. Ook moet zorgvuldige overweging plaatsvinden vóór aanvang van langdurige behandeling van patiënten met risicofactoren voor cardiovasculaire gebeurtenissen (bijv. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken), met name wanneer hoge doses ibuprofen (2400 mg/dag) nodig zijn. Er zijn meldingen gedaan van het Kounis-syndroom bij patiënten die worden behandeld met Ibuprofen Sandoz. Het Kounis-syndroom wordt omschreven als cardiovasculaire symptomen als gevolg van een allergische of overgevoeligheidsreactie, die kunnen leiden tot vernauwing van de kransslagaders en mogelijk tot een myocardinfarct. Gastro-intestinale effecten Gevallen van bloeding, perforatie of gastro-intestinale ulcus werden gerapporteerd met alle NSAID's, op elk ogenblik van de behandeling. Deze bijwerkingen kunnen een fatale afloop kennen en kunnen al dan niet gepaard gaan met voorafgaande symptomen of met antecedenten van ernstige gastro-intestinale aandoeningen. Het risico op bloeding, perforatie of gastro-intestinale ulcus verhoogt met stijgende dosissen NSAID's bij patiënten met antecedenten van ulcera, vooral indien deze gepaard gingen met bloeding of perforatie, en bij bejaarde patiënten. Bij deze patiënten moet de behandeling aangevat worden met de laagst beschikbare dosering. Een gelijktijdige behandeling met beschermende medicatie (bv. protonpompinhibitoren of misoprostol) moet in overweging worden genomen bij deze patiënten, alsook bij patiënten die gelijktijdig een lage dosis acetylsalicylzuur moeten krijgen of andere geneesmiddelen die het gastro-intestinaal risico kunnen verhogen (zie verder en rubriek 4.5). Patiënten die antecedenten vertonen van gastro-intestinale ziekten, vooral wanneer het bejaarde patiënten betreft, moeten elk abnormaal abdominaal symptoom melden (vooral gastro-intestinaal bloedverlies), vooral in het begin van de behandeling. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die gelijktijdig een geneesmiddel krijgen dat het risico op ulceratie of bloeding kan verhogen, vooral bij orale corticosteroïden, anticoagulantia zoals warfarine, de selectieve serotonine-heropnameremmers en de anti-aggregantia zoals acetylsalicylzuur (zie rubriek 4.5). Indien patiënten onder ibuprofen een gastro-intestinale ulceratie of bloeding ontwikkelen, moet de behandeling onderbroken worden. Voorzichtigheid is geboden bij toediening van NSAID's aan patiënten met een voorgeschiedenis van maag-darmziekte (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) omdat die aandoeningen kunnen verergeren (zie rubriek 4.8). De patiënt moet weten dat hij het geneesmiddel moet stopzetten en onmiddellijk naar een arts moet gaan als hij hevige pijn in de bovenbuik, melena of hematemesis vertoont. Respiratoire aandoeningen Bij patiënten lijdend aan astma of die een voorgeschiedenis hebben van bronchiaal astma, chronische rhinitis of allergische aandoeningen zijn bronchospasmen, urticaria en angioedeem (oedeem van Quincke) gerapporteerd bij het gebruik van ibuprofen. Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan deze patiënten. Nierinsufficiëntie Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan patiënten die lijden aan nierinsufficiëntie, gezien NSAID's een deterioratie kunnen veroorzaken van de nierfunctie (zie ook rubrieken 4.3 en 4.8). De gebruikelijke inname van verschillende analgetica tegelijkertijd kan dit risico nog verhogen. Bij patiënten met een verminderde nierfunctie dient de laagste werkzame dosis gebruikt te worden gedurende een zo kort mogelijke tijd en dient de nierfunctie opgevolgd te worden, vooral in geval van langdurige behandeling. In het algemeen kan de gebruikelijke inname van pijnstillers met name de combinatie van meerdere pijnstillende werkzame stoffen, leiden tot permanente nierschade met het risico op nierfalen (pijnstillende nefropathie). Dit risico kan worden verhoogd onder fysieke belasting door verlies van zout en uitdroging. Daarom moet het worden vermeden. Zoals bij andere NSAID's heeft de langdurige toediening van ibuprofen geleid tot papilnecrose en andere nefropathieën. Renale toxiciteit werd ook gezien bij patiënten bij wie renale prostaglandines een compensatoire rol speelden in het behoud van de renale perfusie. Bij deze patiënten kan de toediening van NSAID's een dosis-dependente daling van de prostaglandinesynthese induceren, gevolgd door een daling van de nierdoorbloeding, wat kan leiden tot een duidelijke nierdecompensatie. Patiënten met een reeds gestoorde lever- of nierfunctie, met hartfalen, die diuretica nemen of ACE-inhibitoren nemen, en bejaarde patiënten vertonen het grootste risico op deze reactie. Stopzetting van de behandeling laat meestal een terugkeer naar de initiële status toe. Voorzichtigheid is geboden wanneer een behandeling met ibuprofen wordt opgestart bij patiënten (zowel kinderen als volwassenen) met een belangrijke dehydratatie. Leverinsufficiëntie Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan patiënten die lijden aan leverinsufficiëntie, gezien NSAID's een deterioratie kunnen veroorzaken van de nierfunctie (zie ook rubrieken 4.3 en 4.8). De gebruikelijke inname van verschillende analgetica tegelijkertijd kan dit risico nog verhogen. Bij patiënten met een verminderde leverfunctie dient de laagste werkzame dosis gebruikt te worden gedurende een zo kort mogelijke tijd en dient de nierfunctie opgevolgd te worden, vooral in geval van langdurige behandeling. Het is aangewezen de behandeling met ibuprofen te staken wanneer verslechtering van de leverfuncties optreedt door de toediening ervan. Na het staken van de behandeling normaliseert de gezondheidstoestand zich gewoonlijk. Incidentele controle van de glykemie is ook geschikt. Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) zijn gemeld, waaronder exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, in samenhang met het gebruik van ibuprofen (zie rubriek 4.8). De meeste van deze reacties traden op binnen de eerste maand. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, moet het gebruik van ibuprofen onmiddellijk worden gestopt en moet een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig). Varicella kan in uitzonderlijke gevallen ernstige infectieuze complicaties veroorzaken ter hoogte van de huid en de zachte weefsels. Op dit moment kan niet worden uitgesloten dat NSAID's een rol spelen bij de verergering van die infecties. De inname van ibuprofen kan dus beter worden vermeden bij patiënten met varicella (zie rubriek 4.8). Hematologische effecten Zeer zeldzame hematopoëtische stoornissen (anemie, leukopenie, trombopenie, pancytopenie, agranulocytose) kunnen voorkomen (zie rubriek 4.8). De eerste tekenen zijn: koorts, keelpijn, oppervlakkige mondulcera, griepachtige symptomen, ernstige uitputting, neus- en huidbloeding en blauwe plekken. In dergelijke gevallen moet de patiënt de raad krijgen om het geneesmiddel stop te zetten, om zelfmedicatie met pijnstillers en koortswerende middelen te vermijden en om een arts te raadplegen. Het is aan te bevelen het protrombinegehalte, de protrombinetijd (PTT) en de INR te controleren bij gebruik van hoge dosissen ibuprofen (> 2400 mg), gezien het anti-aggregerend effect van NSAID's, waardoor het bloedingsrisico stijgt. Ibuprofen kan tijdelijk de bloedplaatjesfunctie (aggregatie van plaatjes) remmen. Daarom wordt aanbevolen patiënten met stollingsstoornissen zorgvuldig te volgen. Aseptische meningitis Zeldzame gevallen van aseptische meningitis werden gezien bij patiënten onder behandeling met ibuprofen. Hoewel meer waarschijnlijk bij patiënten met acute gedissemineerde lupus erythematodes en aanverwante ziekten van het bindweefsel, werd deze aandoening ook gerapporteerd bij patiënten zonder enige onderliggende chronische ziekte (zie rubriek 4.8). Maskeren van symptomen van onderliggende infecties Ibuprofen Sandoz kan symptomen van infectie maskeren, hetgeen kan leiden tot een vertraagde start van een passende behandeling, waardoor het resultaat van de infectie wordt verergerd. Dit is waargenomen bij community-acquired pneumonie en bacteriële complicaties bij varicella. Wanneer Ibuprofen Sandoz wordt toegediend voor koorts of pijnverlichting gerelateerd aan infectie, wordt geadviseerd de infectie te bewaken. Bij zorg buiten een ziekenhuis, dient de patiënt een arts te raadplegen als de symptomen aanhouden of erger worden. Als er tekenen van een infectie optreden of als die tekenen verergeren tijdens gebruik van Ibuprofen Sandoz, moet de patiënt meteen naar een arts gaan. Er moet worden onderzocht of er een indicatie is voor behandeling met anti-infectieuze middelen/antibiotica (zie rubriek 4.8). Overgevoeligheidsreacties Zeer zelden worden ernstige acute overgevoeligheidsreacties (bijvoorbeeld anafylactische shock) waargenomen. Bij de eerste tekenen van een overgevoeligheidsreactie na inname/toediening van Ibuprofen Sandoz moet de behandeling worden stopgezet. Afhankelijk van de symptomen moeten de medisch vereiste maatregelen worden genomen door gespecialiseerd personeel (zie rubriek 4.8). Medicatie-overgebruikhoofdpijn (MOH) Na langdurig gebruik (> 3 maanden en > 15 dagen per maand) van analgetica met inname om de dag of vaker, kan hoofdpijn ontstaan of verergeren. Hoofdpijn die is veroorzaakt door overmatig gebruik van analgetica (middelenafhankelijke hoofdpijn) moet niet worden behandeld door de dosis te verhogen. In die gevallen dient het gebruik van analgetica in overleg met een arts te worden gestaakt. Het staken van analgetica na langdurig overmatig gebruik kan gepaard gaan met ontwenningsverschijnselen (hoofdpijn, vermoeidheid, spierpijn, nervositeit, vegetatieve symptomen). Op korte termijn zullen de hoofdpijnsymptomen waarschijnlijk erger worden voordat deze verbeteren. De ontwenningsverschijnselen nemen binnen een paar dagen af. Tot dan mogen pijnstillers niet opnieuw worden gebruikt en mogen ze niet opnieuw toegediend worden zonder medisch advies. Alcohol Bij concomiterend gebruik van alcohol kunnen de bijwerkingen op het maag-darmkanaal, toenemen bij gebruik van NSAID's (zie rubriek 4.5). Natrium Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per filmomhulde tablet, dat wil zeggen dat het in wezen "natriumvrij" is.

• Inflammatoire gewrichtsaandoeningen zoals
  • Reumatoïde arthritis
  • Spondylitis ankylopoietica
  • Ziekte van Still (juveniele reumatoïde arthritis) en verwante ziektetoestanden
  • Degeneratieve gewrichtsaandoeningen zoals osteoarthrose
  • Extra articulaire aandoeningen zoals periarthritis, bursitis, tendinitis, tenosynovitis, cervicaal syndroom en acute lage rugpijn door discopathie
  • Primaire dysmenorroe
  • Post-partum pijn
  • Post-episiotomie pijn
  • Post-traumatische en postoperatieve ontstekingen
  • Pijn en ontsteking na kaakchirurgie en tandheelkundige ingrepen

Welke stoffen zitten er in dit geneesmiddel?

De werkzame stof in dit geneesmiddel is ibuprofen.

Ibuprofen Sandoz 200 mg filmomhulde tabletten bevat 200 mg ibuprofen per filmomhulde tablet.

Ibuprofen Sandoz 400 mg filmomhulde tabletten bevat 400 mg ibuprofen per filmomhulde tablet.

De andere stoffen in dit geneesmiddel zijn microkristallijne cellulose, colloïdaal siliciumdioxide, natriumcarboxymethylcellulose, magnesiumstearaat, methylhydroxypropylcellulose, titaandioxide (E 171), macrogol 400 en talk. Zie rubriek 2 "Ibuprofen Sandoz 200 mg & 400 mg filmomhulde tabletten bevatten natrium".

Raadpleeg altijd een arts voor u ibuprofen samen met andere geneesmiddelen gebruikt.

Enkele andere geneesmiddelen kunnen ook invloed hebben op, of beïnvloed worden door, de behandeling met Ibuprofen Sandoz. Raadpleeg daarom altijd uw arts of apotheker voordat u Ibuprofen Sandoz in combinatie met de volgende geneesmiddelen inneemt.

• Acetylsalicylzuur of andere NSAID's (onstekingsremmende middelen en pijnstillers). Omdat die het risico op maag-darmzweren of –bloeding kunnen verhogen.

• Digoxine (voor hartfalen). Omdat het effect van digoxine kan toenemen.

• Glucocorticoïden (geneesmiddelen op basis van cortison of cortisonachtige stoffen). Omdat die het risico op maag-darmzweren of –bloeding kunnen verhogen.

• Plaatjesaggregatieremmers. Aangezien die het risico op bloeding kunnen verhogen.

• Acetylsalicylzuur (lage dosis). Aangezien het bloedverdunnende effect kan verminderen.

• Geneesmiddelen die het bloed verdunnen (zoals warfarine). Aangezien ibuprofen het effect van die geneesmiddelen kan versterken.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Stop de behandeling en neem onmiddellijk contact op met uw arts als de volgende effecten bij u optreden:

• Zweren of bloedingen van de maag of de darmen.

• Tekenen van een zeldzame, maar ernstige allergische reactie zoals verergering van astma, onverklaarde piepende ademhaling of kortademigheid, zwelling van het gezicht, de tong of de keel, ademhalingsmoeilijkheden, snelle hartslag, daling van de bloeddruk leidende tot shock. Dat kan zelfs gebeuren bij het eerste gebruik van dit geneesmiddel.

• Roodachtige, niet-verheven, "schietschijf"-achtige of cirkelvormige plekken op de romp, vaak met centrale blaren, schilfering van de huid, zweren in of op de mond, keel, neus, geslachtsdelen en ogen. Aan deze ernstige huiduitslag kunnen koorts en griepachtige klachten voorafgaan [exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom, toxische epidermale necrolyse].

• Wijdverspreide huiduitslag, hoge lichaamstemperatuur en vergrote lymfeklieren (DRESS-syndroom).

• Een rode, schilferige, wijdverspreide huiduitslag met bultjes onder de huid en blaasjes die gepaard gaat met koorts. De klachten doen zich gewoonlijk voor aan het begin van de behandeling (acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose ; frequentie niet bekend).

• Een rode uitslag op uw huid met bultjes onder de huid en blaren. In de bultjes zit pus. De uitslag zit vooral bij uw huidplooien, romp en bovenste ledematen en gaan samen met koorts aan het begin van de behandeling (acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose AGEP; frequentie niet bekend).

• Pijn op de borst kan een teken zijn van een mogelijk ernstige allergische reactie, die Kounis-syndroom wordt genoemd.

Stop met het innemen van dit middel als u last krijg van deze klachten en roep direct medische hulp in. Zie ook rubriek 2.

Vertel uw arts als u of uw kind één van de volgende bijwerkingen vertoont, als de bijwerkingen verergeren of als u bijwerkingen heeft die niet in deze bijsluiter staan.

Vaak: (kan optreden bij tot 1 op de 10 mensen)

 Maag-darmklachten zoals zuurbranden, maagpijn en misselijkheid, indigestie, diarree, braken, winderigheid en verstopping, bloedverlies in het maag-darmkanaal, zwarte stoelgang door vermenging met bloed en ophoesten van bloed, dat in uitzonderlijke gevallen bloedarmoede kan veroorzaken.

 Duizeligheid, vermoeidheid.

 Tinnitus (oorsuizen).

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?

• u bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter. Of u bent allergisch voor een andere ontstekingsremmer of een andere pijnstiller met inbegrip van acetylsalicylzuur.

• u heeft ooit kortademigheid, astma, een lopende neus, zwelling van uw gezicht en/of handen of netelroos na gebruik van ibuprofen, acetylsalicylzuur (aspirine) of andere ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID's) doorgemaakt.

• als u bloedingen of een doorboring (perforatie) ter hoogte van de maag of de darmen heeft gehad als gevolg van een eerdere behandeling met een ontstekingsremmer.

• als u een bepaalde aandoening heeft die de neiging tot bloeden verhoogt.

• als u een bloeding in de hersenen (cerebrovasculaire bloeding) of andere actieve bloeding heeft.

• als u een aandoening van de maag of de darmen heeft of heeft gehad, zoals een zweer, bloeding of bepaalde ontstekingsziekte (bijvoorbeeld colitis ulcerosa).

• als u ernstig nierfalen heeft.

• als u ernstig hartfalen heeft.

• als u ernstig leverfalen heeft.

• als u in de laatste drie maanden van uw zwangerschap bent.

• bij kinderen jonger dan 12 jaar.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap De inhibitie van de prostaglandinesynthese kan een negatief effect hebben op de zwangerschap en/of de embryonale/foetale ontwikkeling. De gegevens uit epidemiologische studies wijzen op een verhoogd risico op miskraam, cardiale afwijkingen en gastroschisis t.g.v. het gebruik van inhibitoren van de prostaglandinesynthese in het begin van de zwangerschap. Dit risico stijgt met de dosis en de behandelingsduur. Uit dieronderzoek is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3). Vanaf week 20 van de zwangerschap kan het gebruik van ibuprofen leiden tot oligohydramnion als gevolg van renale disfunctie in de foetus. Deze aandoening kan kort na aanvang van de behandeling optreden en is doorgaans reversibel na stopzetting daarvan. Daarnaast zijn er meldingen geweest van vernauwing van de ductus arteriosus na behandeling in het tweede trimester, waarvan de meeste verdwenen na stopzetting van de behandeling. Daarom mag ibuprofen niet in het eerste en tweede trimester van de zwangerschap toegediend worden, tenzij dit duidelijk noodzakelijk is. Indien ibuprofen wordt gebruikt door vrouwen die zwanger proberen te raken of zich in het eerste of tweede trimester van de zwangerschap bevinden, moet de dosis zo laag mogelijk en de behandelingsduur zo kort mogelijk worden gehouden.Vanaf week 20 van de zwangerschap moet bij vrouwen die verschillende dagen worden blootgesteld aan ibuprofen worden overwogen om prenatale controles op oligohydramnion en ductus arteriosusconstrictie uit te voeren. De behandeling met ibuprofen moet worden stopgezet als er oligohydramnion of ductus arteriosusconstrictie wordt vastgesteld. In het derde trimester van de zwangerschap kunnen alle prostaglandinesyntheseremmers de foetus blootstellen aan: - cardiopulmonaire toxiciteit (voortijdige vernauwing/sluiting van de ductus arteriosus en pulmonaire hypertensie) - renale disfunctie (zie hierboven). Bovendien kunnen de moeder en het pasgeboren kind aan het einde van de zwangerschap worden blootgesteld aan: - mogelijke verlenging van de bloedingstijd, een antiaggregatie-effect dat zelfs bij zeer lage doses kan optreden; - inhibitie van de baarmoedercontracties, met een uitgestelde of verlengde bevalling tot gevolg. Ibuprofen is daarom gecontra-indiceerd tijdens het derde trimester van de zwangerschap (zie rubrieken 4.3 en 5.3). Borstvoeding Ibuprofen en zijn metabolieten kunnen in lage concentraties worden uitgescheiden in de moedermelk. Er zijn geen effecten van ibuprofen aangetoond bij met moedermelk gevoede zuigelingen van behandelde moeders. Ibuprofen mag bijgevolg gebruikt worden tijdens de borstvoeding in geval van een kortdurende behandeling aan de aanbevolen dosis voor pijn en koorts. De veiligheid na langdurig gebruik werd niet aangetoond. Indien een langere behandeling voorgeschreven wordt, dient vroegtijdig spenen overwogen te worden. Vrouwelijke vruchtbaarheid Het gebruik van ibuprofen kan de vrouwelijke vruchtbaarheid veranderen, en wordt dus afgeraden bij vrouwen die trachten zwanger te geraken. Bij vrouwen die problemen hebben om zwanger te geraken moet de onderbreking van een behandeling met ibuprofen overwogen worden.

Volwassenen en kinderen > 12 jaar

• Startdosis: 3 x 600 mg/dag
• Onderhoudsdosis: 3 x 400 mg of 2 x 600 mg/dag
• Reumatoïde arthritis en spondylitis ankylopoetica: 4 x 600 mg/dag
• 4 x 200 mg/dag tot 3 X 400 mg of 2 x 600 mg/dag
• Dysmenorroe: 1200 mg /dag in verdeelde dosissen.
• De behandeling starten bij het eerste pijnsymptoom of zelfs een dag ervoor; 2 - 3 dagen behandeling zijn over het algemeen voldoende
• 400 mg, 2-3 x per dag
• Max. 1200 mg per dag
• Startdosis, naargelang de ernst (gedurende enkele dagen):
  • OF 3000 mg/dag (2 x 600 mg 's morgens, 1 x 600 mg 's middags en 2 x 600 mg 's avonds
  • OF 2400 mg (1 x 600 mg 's morgens en 's middags, 2 x 600 mg 's avonds
  • Vervolgens geleidelijk verminderen tot 1800 mg/dag (3 x 600 mg), en dan tot een onderhoudsdosis van 1200 mg per dag (3 x 400 mg of 2 x 600 mg)
  • Max. 1800 mg /dag

Kinderen < 12 jaar

• 2 tot 6 jaar : maximum 600 mg per dag (3 x 200 mg)
• 7 tot 11 jaar : maximum 1200 mg per dag (3 x 400 mg)

Toedieningswijze

• Tijdens de maaltijd
• Neem de tabletten in met een glas water.