Cordarone Comp 60 X 200mg

Cordarone® 200 mg tabletten is een geneesmiddel op basis van amiodaronhydrochloride. Het wordt gebruikt in geval van hartritmestoornissen, in het bijzonder als deze stoornissen een complicatie zijn van andere hartziekten zoals angor (een drukkend gevoel of soms zelfs stekende pijn achter het borstbeen) of hartinsufficiëntie (hartfalen).

4.4. Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik 4.4.1. Bijzondere waarschuwingen - Op cardiologisch vlak (zie ook rubriek 4.8) Er kunnen specifieke veranderingen van het elektrocardiogram waargenomen worden bij patiënten die behandeld worden met Cordarone. Het betreft een verlenging van het QT-interval met bijzondere morfologie van de T-golf die gehaakt is, soms geassocieerd met een hoge en brede U-golf. Deze ECG veranderingen die de interpretatie van de tracés zouden kunnen bemoeilijken, zijn geen tekens van intoxicatie door het product maar wijzen gewoon op de impregnatie van het myocard met amiodaron. Maar een zeer uitgesproken verlenging van het QT-interval kan echter wijzen op een te hoge dosering die men dient te verlagen of op een eventuele geassocieerde hypokaliëmie die aan de hand van een serum ionogram moet gecontroleerd worden; ze kan zelfs de voorbode zijn van ernstige bradycardie, van geleidingsstoornissen met idioventriculair ritme of zelfs van atypische ventriculaire tachycardie (torsades de pointes) vooral bij bejaarden en/of personen die tegelijk met andere anti-aritmica behandeld worden. In dit geval dient de behandeling onderbroken worden. Het optreden van nieuwe aritmieën of de verergering van behandelde aritmieën, met soms fatale afloop, werd gerapporteerd. Het is belangrijk maar moeilijk om een onderscheid te maken tussen een onvoldoende efficiëntie van het product en een pro-aritmisch effect, dat al dan niet gepaard gaat met een deterioratie van de hartfunctie. De pro-aritmische effecten worden uitzonderlijker gerapporteerd met amiodaron dan met de andere anti-aritmica en treden meestal op in samenhang met QT verlengende factoren zoals bij bepaalde geneesmiddelencombinaties en/of elektrolytenstoornissen (zie rubrieken 4.5 en 4.8). Ondanks QT interval verlenging vertoont amiodaron een lage torsadogene activiteit. In zeer zeldzame gevallen kan een matige tot manifeste, voorafbestaande hartinsufficiëntie verergeren ; in dergelijke gevallen moet men de behandeling aanpassen met cardiotonica en/of diuretica (zie Interacties Cordarone en digoxine in rubriek 4.5.). De matige vertraging van de hartfrequentie, die de klinische uiting is van één van de werkingsmechanismen van het product, kan eventueel aanleiding geven tot een min of meer uitgesproken bradycardie, in het bijzonder bij bejaarden of bij patiënten die behandeld worden met een digitalispreparaat. Derhalve dient men bij deze patiënten de evolutie van de hartfrequentie op te volgen. Een daling van de hartfrequentie overdag beneden de 45 tot 50 slagen per minuut vereist de tijdelijke onderbreking van de behandeling tot de frequentie teruggekeerd is tot ongeveer 60 slagen per minuut. Nog steeds omwille van het bradycardiserend effect van het product, moet men vermijden om het gelijktijdig met een ß-blokker of een bradycardiserende calciumantagonist toe te dienen, alsook bij patiënten zonder pacemaker met een sino-atriale blok of met atrio-ventriculaire geleidingsstoornissen. Maar bij patiënten met hartinsufficiëntie of patiënten die een infarct doormaakten met risico op ernstige aritmie of bij patiënten met gedilateerde ischemische cardiopathie, werd er echter aangetoond dat de combinatie van amiodaron en een -blokker een gunstig synergetisch effect kon uitoefenen, wat uiteraard niet wegneemt dat het hartritme strikt moet opgevolgd worden. Amiodaron moet stopgezet worden in geval van het optreden van een atrio-ventriculaire blok van de 2de of 3de graad, een sino-atriale blok of een bifasciculaire blok. Ernstige bradycardie en hartblok Er zijn levensbedreigende gevallen van ernstige bradycardie en hartblok waargenomen bij gebruik van regimes met sofosbuvir in combinatie met amiodaron. Bradycardie trad doorgaans op binnen een aantal uren of dagen, maar gevallen met een langere tijd tot aanvang ervan werden meestal waargenomen tot 2 weken na het starten van de HCV (hepatitis C-virus)-behandeling. Amiodaron mag bij patiënten die regimes met sofosbuvir gebruiken, uitsluitend worden gebruikt wanneer andere antiaritmische behandelingen niet worden verdragen of gecontra�indiceerd zijn. Als gelijktijdig gebruik van amiodaron nodig wordt geacht, wordt aanbevolen om patiënten in het ziekenhuis op te nemen en hartmonitoring toe te passen gedurende de eerste 48 uur van gelijktijdige toediening. Daarna dient de hartslag dagelijks gedurende minstens de eerste 2 weken van de behandeling te worden opgevolgd in een poliklinische setting of door de patiënt zelf. Vanwege de lange halfwaardetijd van amiodaron dient hartmonitoring, zoals hierboven beschreven, ook plaats te vinden bij patiënten die in de afgelopen maanden zijn gestopt met amiodaron en die gaan beginnen met regimes met sofosbuvir. Alle patiënten met gelijktijdig of recent gebruik van amiodaron en regimes met sofosbuvir dienen gewaarschuwd te worden voor de symptomen van bradycardie en hartblok en dienen het advies te krijgen dringend een arts te raadplegen als zij deze symptomen waarnemen. - Op het vlak van de stolling: Elke patiënt die sinds meer dan 48 uur een atriale fibrillatie vertoont en die behandeld wordt met amiodaron, moet vooraf onder anticoagulantia worden geplaatst, tenzij er een contra�indicatie voor deze laatste bestaat. - Op endocrinologisch vlak (hyperthyroïdie): (zie ook rubrieken 4.4.2 en 4.8) Een hyperthyroïdie kan optreden tijdens de behandeling met amiodaron of tot meerdere maanden na zijn stopzetting. De diagnose van hyperthyroïdie moet systematisch in overweging worden genomen bij alarmtekens die vaak discreet zijn : gewichtsverlies, optreden van aritmie, van angor, van hartinsufficiëntie. De monitoring moet meerdere maanden na de stopzetting van de behandeling voortgezet worden. Elk vermoeden van hyperthyroïdie moet aanzetten tot een dosering van uTSH en kan leiden tot een onderzoek van de schildklierfunctie. - Op neuromusculair vlak: (zie ook rubriek 4.8.) Amiodaron kan aanleiding geven tot sensorimotorische perifere neuropathieën en/of myopathieën. Het herstel treedt meestal op binnen enkele maanden na het stopzetten van de behandeling, maar het kan soms onvolledig zijn. - Op oftalmologisch vlak : (zie ook rubriek 4.8.) Er is een regelmatig oftalmologisch onderzoek aanbevolen als de onderhoudsdosis van oraal amiodaron hoog is. In geval van wazig of verminderd zicht, moet er snel een oftalmologisch onderzoek met inbegrip van een oogfundus onderzoek uitgevoerd worden. Indien er optische neuropathie en/of een optische neuritis optreedt, moet de toediening van amiodaron worden stopgezet omwille van een eventuele progressie naar blindheid. - Op dermatologisch vlak: ernstige bulleuze reacties (zie ook rubriek 4.8) Levensbedreigende of zelfs fatale huidreacties: Stevens-Johnson syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN). Indien symptomen of tekenen van SJS, TEN (vb. progressieve huidrash dikwijls met blaren of slijmvliesletsels) voorkomen, moet de behandeling met amiodaron onmiddellijk stopgezet worden. - Primaire transplantaatdisfunctie (Primary Graft Dysfunction 'PGD') na harttransplantatie: Bij retrospectief onderzoek is het gebruik van amiodarone door de transplantatieontvanger, voorafgaand aan een harttransplantatie, in verband gebracht met een verhoogd risico op primaire transplantaatdisfunctie (PGD). PGD is een levensbedreigende complicatie van harttransplantaties die zich manifesteert als een linker-, rechter- of biventriculaire disfunctie binnen de eerste 24 uur na de transplantatie en waarvoor geen secundaire oorzaak kan worden geïdentificeerd (zie rubriek 4.8). Ernstige PGD kan irreversibel zijn. Voor patiënten die op de wachtlijst staan voor harttransplantatie, dient zo vroeg mogelijk vóór de transplantatie het gebruik van een ander antiaritmicum overwogen te worden. 4.4.2. Bijzondere voorzorgen De nevenwerkingen zijn meestal dosisafhankelijk. Men moet steeds streven naar de minimale onderhoudsdosis. - Op dermatologisch vlak: Om fotosensibilisatie te vermijden, is het aanbevolen om de herhaaldelijke of langdurige blootstelling aan zonlicht zoveel mogelijk te vermijden en beschermende maatregelen te nemen tijdens de behandeling. - Monitoring: (zie ook rubrieken 4.4.1 en 4.8.) Vooraleer er een behandeling met oraal amiodaron wordt ingesteld, is het aanbevolen om een ECG uit te voeren en het serumkalium te meten. Tijdens de behandeling is het aanbevolen om de transaminasen (zie ook rubriek 4.4.1.) en het ECG op te volgen. Bovendien, aangezien amiodaron een hypothyroïdie of een hyperthyroïdie kan veroorzaken, is het, in het bijzonder bij patiënten met persoonlijke antecedenten van schildklierstoornissen, aanbevolen om een klinische en biologische controle (ultragevoelige TSH) uit te voeren vooraleer amiodaron wordt gestart. Deze controle moet uitgevoerd worden tijdens de behandeling en gedurende meerdere maanden na haar stopzetting. Een meting van het ultragevoelige TSH (uTSH) is verplicht als er een schildklierstoornis wordt vermoed. In het bijzonder in het kader van de chronische toediening van anti-aritmica, werden gevallen van toename van de ventriculaire defibrillatiedrempel en/of van de stimulatiedrempel van pacemakers of implanteerbare cardioversie defibrillatoren waargenomen, wat hun werkzaamheid zou kunnen beïnvloeden. Het is dus aanbevolen om de werking van deze medische hulpmiddelen herhaaldelijk te controleren, vóór en tijdens de behandeling met amiodaron. - Schildklierafwijkingen: (zie ook rubriek 4.8.) Op biologisch vlak : aangezien het product jodium bevat en zeer traag geëlimineerd wordt, blijft de PBI (Protein Bound Iodine) spiegel hoog en de opname van jodium 131 in de schildklier gering of afwezig gedurende de ganse duur van de behandeling en meerdere maanden na haar stopzetting ; bijgevolg moet men specifieke functionele testen gebruiken : doseringen van T3 en T4 met radio-immunologische methoden en, in het bijzonder, dosering van het uTSH. Amiodaron inhibeert de perifere conversie van thyroxine (T4) in triiodothyronine (T3) en kan aanleiding geven tot geïsoleerde biochemische wijzigingen (stijging van vrij T4 in het serum, met een lichtjes gedaalde of zelfs normale serumspiegel van vrij T3, stijging van reverse T3) bij klinisch euthyroïde patiënten. Er is geen enkele reden om amiodaron in dergelijke gevallen stop te zetten. Er kan hypothyroïdie optreden. Men moet systematisch aan deze diagnose denken bij alarmtekens die vaak discreet zijn : gewichtstoename, intolerantie voor koude, verminderde activiteit, overdreven bradycardie in vergelijking met het verwachte effect van amiodaron. Elk vermoeden van hypothyroïdie moet aanzetten tot dosering van het uTSH. De uitgesproken stijging van het uTSH wijst op de diagnose. De stopzetting van de behandeling leidt binnen de 1 tot 3 maanden tot de terugkeer naar euthyroïdie. In geval van levensbedreigende situaties, kan de behandeling met amiodaron voortgezet worden door ze te combineren met een suppletietherapie met L-thyroxine, waarbij het uTSH wordt gebruikt als doseringsrichtlijn. De monitoring moet gedurende meerdere maanden na het stopzetten van de behandeling voortgezet worden. De beste screening testen zijn : . voor hyperthyroïdie: dosering van het T3 (stijging) en het uTSH (daling). . voor hypothyroïdie: dosering van het uTSH (stijging). - Anesthesie: In geval van chirurgische interventie, moet men de anesthesist verwittigen dat de patiënt amiodaron krijgt (zie rubrieken 4.5. en 4.8.). - Pediatrische patiënten: De veiligheid en doeltreffendheid van amiodaron werden niet bepaald bij pediatrische patiënten. Daarom is het gebruik bij pediatrische patiënten niet aangewezen. - Lactose: Cordarone tabletten bevatten lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

• Behandeling van supraventriculaire tachycardieën: vertraging van de hartfrequentie of terugkeer naar het sinusaal ritme.
• Preventie van recidieven van supraventriculaire tachycardieën, bijvoorbeeld atriale fibrillatie en atriale flutter.
• Behandeling en preventie van recidieven van junctionele ritmestoornissen: junctionele tachycardiën door wederkerig ritme, ritmestoornissen geassocieerd met Wolff-Parkinson-White
• Invaliderende extrasystolen met schadelijke hemodynamische gevolgen, ongeacht of ze van atriale, junctionele of ventriculaire aard zijn, in geval van falen of contra-indicatie van de klassieke behandelingen
• Behandeling van bewezen of invaliderende symptomatische ventriculaire ritmestoornissen via injecteerbare weg. Preventie van recidieven van ventriculaire ritmestoornissen zoals permanente ventriculaire tachycardie of ventriculaire fibrillatie, vooral indien deze stoornissen gepaard gaan met een onderliggende cardiopathie

Anti-aritmische eigenschappen:

• Verlenging van Fase 3 van de actiepotentiaal van de hartspiervezels die hoofdzakelijk het gevolg is van een afname van de kaliumstroom (klasse III van Vaughan-Williams).
• Bradycardiserend effect door afname van het sinusaal automatisme en door intrasinusale remming; dit effect zou niet geantagoniseerd worden door atropine;
• Vertraging van de sino-atriale, atriale en nodale geleiding die des te meer uitgesproken is naarmate het ritme sneller is
• Toename van de refractaire perioden en afname van de prikkelbaarheid van het myocard op atriaal, nodaal en ventriculair niveau;
• Vertraging van de geleiding en toename van de refractaire perioden in de accessoire atrio-ventriculaire banen.

Anti-ischemische eigenschappen:

• Afname van het zuurstofverbruik door matige daling van de perifere weerstand en daling van de hartfrequentie;
• Niet-specifieke inhibitie van de α- en ß-adrenergische effecten
• Matige toename van het coronair debiet
• Afname van de myocardcontractiliteit die alleen wordt waargenomen na rechtstreekse intraveneuze injectie (aan dosissen hoger dan 5 mg/kg voor een gezond myocard, lagere dosissen voor een beschadigd myocard); maar er is geen significant negatief inotroop effect bij orale toediening;
• Behoud van het hartdebiet door vermindering van de druk in de aorta en afname van de perifere weerstand.

Andere eigenschappen:

• Rekening houdend met zijn farmacologische eigenschappen, is amiodaron bijzonder aangewezen als de aritmïeen onderliggende hartziekte compliceren, bijvoorbeeld:
• angor of ernstige coronaire insufficiëntie (anti-angineuze en anti-ischemische eigenschap van amiodaron);
• hartinsufficiëntie (geringe impact van amiodaron op de myocardcontraciliteit).

Elke tablet Cordarone bevat 200 mg amiodaronhydrochloride.

Hulpstoffen:

• Lactosemonohydraat
• maïszetmeel
• povidon
• watervrij colloïdaal siliciumdioxide
• magnesiumstearaat

Sommige combinaties mogen niet gebruikt worden, zoals de geneesmiddelen die vermeld worden in de rubriek "Wanneer mag u Cordarone niet gebruiken?". Andere combinaties zijn afgeraden of vereisen een gebruiksvoorzorg zoals geneesmiddelen

• die de darmtransit stimuleren (stimulerende laxeermiddelen)

• die de hartarbeid versterken (digitalispreparaten)

• die het bloed vloeibaarder maken (anticoagulantia: warfarine, dabigatran)

• die de hartslagen vertragen (bètablokkers, sommige calciumantagonisten, …)

• die hartritmestoornissen verminderen (anti-aritmica)

• die de bloeddruk verlagen (diuretica, bètablokkers, sommige calciumantagonisten)

• die de kaliumspiegel in het bloed beïnvloeden (diuretica, corticoïden, tetracosactide, amfotericine B (via intraveneuze weg)

• die de lipidenspiegels in het bloed verlagen (sommige statines)

• die gebruikt worden bij verdoving (algemene anesthetica, fentanil, midazolam, lidocaïne)

of om afstoting van transplantaten te helpen voorkomen (ciclosporine, tacrolimus en sirolimus)

• die gebruikt worden voor epilepsieaanvallen (fenytoïne) of tegen mentale ziekten (neuroleptica)

• die gebruikt worden tegen migraine (ergotamine, dihydroergotamine)

• die gebruikt worden bij slapeloosheid (triazolam)

• die gebruikt worden bij impotentie (sildenafil)

• sofosbuvir, gebruikt voor de behandeling van hepatitis C

• tevens dient het gelijktijdig gebruik van Cordarone en fluoroquinolonen (bepaalde soort antibiotica) vermeden te worden.

Uw arts moet de dosis van deze producten aanpassen als ze gecombineerd worden met Cordarone.

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt

daarmee te maken.

Om deze effecten te vermijden of tot een minimum te beperken als ze optreden, en om hun

verdwijning te bespoedigen, moet u nauwgezet de onderhoudsdosis in acht nemen die uw

arts heeft bepaald.

De frequentie van de mogelijke bijwerkingen die hieronder worden genoemd, is gedefinieerd

overeenkomstig de volgende afspraak:

zeer vaak (komt voor bij meer dan 1 op de 10 personen)

vaak (komt bij 1 tot 10 op de 100 personen voor)

soms (komt bij 1 tot 10 op de 1.000 personen voor)

zelden (komt bij 1 tot 10 op de 10.000 personen voor)

zeer zelden (komt bij minder dan 1 op de 10.000 personen voor)

niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald).

Cordarone kan volgende bijwerkingen veroorzaken:

Oogaandoeningen

 Zeer vaak:

• In geval van gebruikelijke onderhoudsdosissen van 1 tot 2 tabletten per dag

komen er zeer vaak minuscule cornea-afzettingen voor (vlekjes in het hoornvlies

van het oog). Deze zijn onschuldig. Ze verdwijnen als de behandeling wordt

stopgezet.

• Als de onderhoudsdosis hoog is (3 tabletten per dag of meer, op continue wijze

toegevoegd), kunnen deze cornea-afzettingen leiden tot gezichtsstoornissen die

zich manifesteren onder de vorm van gekleurde ringen rond lichtbronnen of

onder vorm van een wazig of verminderd zicht.

 Zeer zelden:

• Optische neuropathie en/of optische neuritis (aandoening of letsel van de

optische zenuw). Dit kan evolueren naar blindheid (zie ook rubriek "Wanneer

moet u extra voorzichtig zijn met dit geneesmiddel?"). In geval van wazig en/of

verminderd zicht, is het aanbevolen om snel uw arts te raadplegen.

Huid- en onderhuidaandoeningen

 Zeer vaak:

• Een huidreactie (roodheid, jeuk) na blootstelling aan zonlicht.

 Vaak:

• Een lila-achtige of leigrijze verkleuring van de huid bij langdurige behandelingen

met hoge dagdosissen. Deze verkleuring verdwijnt langzaam bij het stopzetten

van de behandeling.

• Jeukende, rode uitslag (eczeem)

 Zeer zelden:

• Gevallen van huiduitslag, haarverlies, roodheid van de huid na radiotherapie of

• Toepasselijk voor alle formuleringen
- Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in "Samenstelling" vermelde hulpstoffen
- Overgevoeligheid voor jodium.
- Sinusale bradycardie, sino-atriale blok en sinusknoopziekte zonder pacemaker (risico op sinusarrest), ernstige atrioventriculaire geleidingsstoornissen tenzij een pacemaker geplaatst is.
- Associatie met geneesmiddelen die aanleiding geven tot torsades de pointes.).
- Schildklierstoornissen.
- Zwangerschap behalve in uitzonderlijke gevallen.
- Borstvoeding .
- Omwille van de aanwezigheid van lactose in het preparaat, is Cordarone tabletten tegenaangewezen bij patiënten die lijden aan lactase-deficiëntie, aan galactosemie of aan het glucose-galactose malabsorptiesyndroom.
• Voor de injecteerbare vorm tevens :
- Omwille van de aanwezigheid van benzylalcohol in het preparaat, is de toediening van Cordarone oplossing voor injectie gecontraïndiceerd bij pasgeborenen, zuigelingen en kinderen tot 3 jaar.
- Bi- of trifasciculaire geleidingsstoornissen, tenzij er een permanent functionerende pacemaker
geplaatst is, of tenzij de patiënt in een gespecialiseerd zorgcentrum behandeld wordt waarbij
Cordarone toegediend wordt onder dekking van een electrosystolische stimulatie);
- Cardiovasculaire collaps;
- Ernstige arteriële hypotensie.
- Rechtstreekse intraveneuze inspuiting is tegenaangewezen bij hypotensie, ernstige respiratoire
insufficiëntie, cardiomyopathie, hartinsufficiëntie (mogelijkheid van verergering).
Al deze hogervermelde contra-indicaties zijn niet van toepassing wanneer Cordarone oplossing voor injectie gebruikt wordt in de cardiopulmonaire reanimatie van ventriculaire fibrillatie die resistent is voor electrische reconversie (defibrillatie).

Zwangerschap Omwille van zijn effecten op de schildklier van de foetus, is Cordarone tegenaangewezen bij zwangere vrouwen behalve als de voordelen opwegen tegen de risico's. De planning van een zwangerschap bij een vrouw die behandeld wordt met Cordarone tabletten is een gelegenheid om de noodzaak van het voortzetten van de behandeling te herzien. In geval van onderbreking, moet de behandeling voldoende lang vóór de conceptie worden stopgezet, omwille van de trage eliminatie van het product.

Borstvoeding Amiodaron en desethylamiodaron worden in significante hoeveelheden uitgescheiden in de moedermelk, waardoor de toediening van het product tijdens de borstvoeding tegenaangewezen is.

Volwassenen

• Startdosis:
  • Gewoonlijk: 3 tabletten per dag
  • Bij ernstige en weerstandige gevallen: 4 tot 5 tabletten per dag
  • Snel effect: 6 tabletten per dag
  • Onderhoudsdosis: de minimaal efficiënte dosis, meestal 1 tablet /dag

Toedieningswijze

• In 1 - 3 innamen per dag innemen, tijdens of aan het einde van de maaltijd, met wat drank