Co Losartan Sandoz 50mg/12.5mg Filmomh Tabl 98

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Losartan Angio-oedeem Patiënten bij wie in het verleden angio-oedeem is opgetreden (zwelling van het gelaat, lippen, keel en/of tong) moeten nauwkeurig worden gecontroleerd (zie rubriek 4.8). Intestinaal angio-oedeem Intestinaal angio-oedeem is gemeld bij patiënten die werden behandeld met angiotensine II�receptorantagonisten, [waaronder losartan] (zie rubriek 4.8). Bij deze patiënten deden zich buikpijn, misselijkheid, braken en diarree voor. De symptomen verdwenen na stopzetting van angiotensine II�receptorantagonisten. Wanneer intestinaal angio-oedeem wordt vastgesteld, moet het gebruik van losartan worden gestaakt en moet gepaste monitoring plaatsvinden tot de symptomen volledig zijn verdwenen. Hypotensie en intravasculaire volumedepletie Symptomatische hypotensie, vooral na de eerste dosis, kan optreden bij patiënten met volume- en/of natriumdepletie als gevolg van krachtige diuretische therapie, zoutbeperkt dieet, diarree of braken. Dergelijke aandoeningen moeten vóór toediening van tabletten Co-Losartan Sandoz worden gecorrigeerd (zie rubrieken 4.2 en 4.3). Gestoorde elektrolytenhuishouding Een gestoorde elektrolytenhuishouding komt vaak voor bij patiënten met een nierfunctiestoornis, met of zonder diabetes, en moet behandeld worden. Daarom moeten de plasmaconcentraties van het kalium en de creatinineklaring zorgvuldig worden gecontroleerd; met name patiënten met hartfalen en een creatinineklaring tussen 30-50 ml/min moeten zorgvuldig worden gecontroleerd. Gelijktijdig gebruik van kaliumsparende diuretica, kaliumsupplementen, zoutvervangers met kalium, of andere geneesmiddelen die serumkalium kunnen verhogen (bijvoorbeeld trimethoprim-bevattende producten) samen met losartan/hydrochloorthiazide wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5). Leverfunctiestoornis Op grond van farmacokinetische gegevens die wijzen op een sterk verhoogde plasmaconcentratie losartan bij cirrotische patiënten, moet Co-Losartan Sandoz bij patiënten met een voorgeschiedenis van een lichte tot matige leverfunctiestoornis voorzichtig worden toegepast. Er is bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis geen therapeutische ervaring met losartan, daarom is Co-Losartan Sandoz gecontraindiceerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.2, 4.3 en 5.2). Nierfunctiestoornis Als gevolg van de remming van het renine-angiotensinesysteem (RAAS) zijn er veranderingen in de nierfunctie, waaronder nierinsufficiëntie gemeld (met name bij patiënten bij wie de nierfunctie afhangt van het renine-angiotensine-aldosteronsysteem, zoals die met ernstige hartinsufficiëntie of reeds bestaande nierdysfunctie). Net als met andere geneesmiddelen die het renine-angiotensine-aldosteronsysteem beïnvloeden zijn er ook verhogingen in het bloedureum en serumcreatinine gemeld bij patiënten met een bilaterale nierarteriestenose of stenose van de arterie naar een enkele nier; deze veranderingen in nierfunctie kunnen na stopzetting van de therapie reversibel blijken. Bij patiënten met een bilaterale nierarteriestenose of stenose van de arterie naar een enkele nier moet losartan met voorzichtigheid worden toegepast. Niertransplantatie Er is geen ervaring bij patiënten met een recente niertransplantatie. Primair hyperaldosteronisme Patiënten met primair hyperaldosteronisme reageren over het algemeen niet op bloeddrukverlagende geneesmiddelen die door remming van het renine-angiotensine-systeem werken. Daarom wordt gebruik van Co-Losartan Sandoz tabletten niet aanbevolen. Coronaire hartziekte en cerebrovasculaire ziekte Net als met alle antihypertensiva kan een extreme bloeddrukdaling bij patiënten met ischemische cardiovasculaire en cerebrovasculaire ziekte tot myocardinfarct of beroerte leiden. Hartfalen Bij patiënten met hartfalen, met of zonder nierfunctiestoornis, is er – net al met andere geneesmiddelen die op het renine-angiotensysteem inwerken – een risico op ernstige arteriële hypotensie, en (vaak acute) nierfunctiestoornis. Aorta- en mitralisklepstenose, obstructieve hypertrofische cardiomyopathie Zoals met andere vasodilatatoren moet in het bijzonder voorzichtigheid worden betracht bij patiënten die lijden aan aorta- of mitralisklepstenose, of obstructieve hypertrofische cardiomyopathie. Etnische verschillen Zoals is waargenomen met angiotensineconversie-enzymremmers, verlagen losartan en de andere angiotensineantagonisten de bloeddruk bij zwarten kennelijk minder effectief dan bij niet-negroïde mensen, mogelijk vanwege een hogere prevalentie van een laag renine bij de negroïde hypertensieve populatie. Zwangerschap Sartanen mogen niet worden gestart tijdens de zwangerschap. Tenzij voortzetting van de behandeling met sartanen essentieel wordt geacht, moeten patiënten die zwanger willen worden, overgezet worden naar andere bloeddrukverlagende behandelingen met een vastgesteld veiligheidsprofiel voor gebruik tijdens de zwangerschap. Als de zwangerschap wordt vastgesteld, moet behandeling met sartanen direct worden stopgezet en waar nodig moet alternatieve behandeling worden ingesteld (zie rubrieken 4.3 en 4.6). Dubbele blokkade van het renine-angiotensine-aldosteronsysteem (RAAS) Er zijn aanwijzingen dat het concomitante gebruik van ACE-remmers, angiotensine II-receptorblokkers of aliskiren het risico verhoogt op hypotensie, hyperkaliëmie en verminderde nierfunctie (waaronder acuut nierfalen). Dubbele blokkade van het RAAS door het gelijktijdige gebruik van ACE-remmers, angiotensine II-receptorblokkers of aliskiren wordt bijgevolg niet aangeraden (zie rubrieken 4.5 en 5.1). Wanneer een behandeling met dubbele blokkade absoluut noodzakelijk wordt geacht, moet dit uitsluitend gebeuren onder het toezicht van een specialist met frequente en nauwgezette controle van de nierfunctie, elektrolyten en bloeddruk. ACE-remmers en angiotensine II-receptorblokkers mogen niet gelijktijdig worden gebruikt bij patiënten met diabetische nefropathie.

Hydrochloorthiazide Hypotensie en gestoorde elektrolyten/vochthuishouding Net als met alle antihypertensieve therapie kan bij sommige patiënten symptomatische hypotensie optreden. Patiënten moeten worden geobserveerd op klinische tekenen van een gestoorde vocht- of elektrolytenhuishouding, bijv. volumedepletie, hyponatriëmie, hypochloremische alkalose, hypomagnesiëmie of hypokaliëmie, wat bij intercurrente diarree en braken kan voorkomen. Bij dergelijke patiënten moeten de serumelektrolyten met passende intervallen worden bepaald. Bij oedemateuze patiënten kan bij warm weer hyponatriëmie door verdunning optreden. Metabole en endocriene effecten Behandeling met thiaziden kan de glucosetolerantie verminderen. Het kan nodig zijn om de dosis van antidiabetische middelen, waaronder insuline, aan te passen (zie rubriek 4.5). Tijdens behandeling met thiaziden kan latent diabetes mellitus zichtbaar worden. Thiaziden kunnen calciumexcretie in de urine verlagen en kunnen intermitterende en geringe verhogingen van het serumcalcium veroorzaken. Sterke hypercalciëmie kan wijzen op verborgen hyperparathyroïdie. Voordat de functie van de bijschildklier wordt onderzocht, moet de thiazide worden stopgezet. In samenhang met diuretische therapie met thiaziden kunnen de cholesterol- en triglyceridespiegels stijgen. Behandeling met thiaziden kan bij bepaalde patiënten hyperurikemie of jicht uitlokken. Omdat losartan het urinezuur verlaagt, zwakt losartan in combinatie met hydrochloorthiazide de door het diureticum geïnduceerde hyperurikemie af. Leverfunctiestoornis Thiaziden moeten voorzichtig worden gebruikt bij patiënten met een gestoorde leverfunctie of progressief leverlijden, omdat dit intrahepatische cholestase kan veroorzaken, en omdat geringe veranderingen in de vocht- en elektrolytenhuishouding hepatische coma kunnen veroorzaken. Co-Losartan Sandoz is gecontraindiceerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.3 en 5.2). Niet-melanome huidkanker Er is een verhoogd risico op niet-melanome huidkanker (NMSC) [basaalcelcarcinoom (BCC) en plaveiselcelcarcinoom (SCC)] bij blootstelling aan een toenemende cumulatieve dosis hydrochloorthiazide (HCTZ) waargenomen bij twee epidemiologische onderzoeken op basis van het Deense Nationaal Kankerregister. De fotosensibiliserende werking van HCTZ zou kunnen werken als een mogelijk mechanisme voor NMSC. Patiënten die HCTZ innemen moeten worden geïnformeerd over het risico op NMSC en moet worden geadviseerd hun huid regelmatig te controleren op nieuwe laesies en verdachte huidlaesies onmiddellijk te melden. Er dienen mogelijke preventieve maatregelen zoals beperkte blootstelling aan zonlicht en uv�stralen en, in het geval van blootstelling, afdoende bescherming aan de patiënten te worden aanbevolen om het risico op huidkanker tot een minimum te beperken. Verdachte huidlaesies moeten onmiddellijk worden onderzocht, mogelijk met inbegrip van histologisch onderzoek van biopsieën. Het gebruik van HCTZ bij patiënten die eerder NMSC hebben gehad moet mogelijk ook worden heroverwogen (zie ook rubriek 4.8).

Choroïdale effusie, acute myopie en secundair kamerhoekblok-glaucoom Sulfonamide- of sulfonamidederivaten kunnen een idiosyncratische reactie veroorzaken, die leidt tot choroïdale effusie met gezichtsvelddefect, acute myopie van voorbijgaande aard en acuut kamerhoekblok�glaucoom. Symptomen zijn onder andere het acute optreden van verminderde gezichtsscherpte of oogpijn; deze symptomen doen zich meestal voor binnen uren tot weken na het instellen van het geneesmiddel. Onbehandeld acuut kamerhoekblok-glaucoom kan leiden tot permanent verlies van het gezichtsvermogen. De primaire behandeling is het zo snel mogelijk staken van hydrochloorthiazide. Onmiddellijke medische of chirurgische behandelingen kunnen worden overwogen als de intraoculaire druk niet onder controle blijft. Risicofactoren voor het ontwikkelen van acuut kamerhoekblok-glaucoom kunnen onder meer een voorgeschiedenis van sulfonamide- of penicillineallergie zijn. Acute respiratoire toxiciteit Er zijn zeer zeldzame ernstige gevallen van acute respiratoire toxiciteit, waaronder 'acute respiratory distress'-syndroom (ARDS), gemeld na inname van hydrochloorthiazide. Longoedeem ontwikkelt zich doorgaans binnen minuten tot uren na inname van hydrochloorthiazide. Bij aanvang omvatten de symptomen dyspneu, koorts, verslechtering van de longfunctie en hypotensie. Als de diagnose ARDS wordt vermoed, dient de behandeling met Co-Losartan Sandoz te worden gestaakt en een passende behandeling te worden gegeven. Hydrochloorthiazide mag niet worden toegediend aan patiënten bij wie eerder ARDS optrad na inname van hydrochloorthiazide. Overige Bij patiënten die thiaziden krijgen kunnen overgevoeligheidsreacties optreden met of zonder voorgeschiedenis van allergie of astma bronchiale. Bij gebruik van thiaziden is exacerbatie of activatie van systemische lupus erythematodes gemeld. Doping test Hydrochloorthiazide kan een positief analytisch resultaat geven bij een dopingtest. Co-Losartan Sandoz bevat lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose�intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsoptie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Essentiële hypertensie

Welke stoffen zitten er in dit geneesmiddel?

De werkzame stoffen in dit geneesmiddel zijn kaliumlosartan en hydrochloorthiazide.

Elke filmomhulde tablet bevat 50 mg kaliumlosartan en 12,5 mg hydrochloorthiazide.

Elke filmomhulde tablet bevat 100 mg kaliumlosartan en 25 mg hydrochloorthiazide.

De andere stoffen in dit geneesmiddel zijn:

Kern van de tablet: lactosemonohydraat, microkristallijne cellulose, gepregelatiniseerd maiszetmeel, magnesiumstearaat, watervrij colloïdaal siliciumdioxide.

50 mg/12,5 mg filmomhulde tablet:

Filmomhulling van de tablet: hypromellose, hydroxypropylcellulose, geel ijzeroxide (E172), titaanoxide (E171).

100 mg/25 mg filmomhulde tablet:

Filmomhulling van de tablet: hypromellose, hydroxypropylcellulose, geel ijzeroxide (E172), titaanoxide (E171), macrogol (400), talk.

Gebruikt u naast Co-Losartan Sandoz nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker.

Uw arts moet mogelijk uw dosis wijzigen en/of andere voorzorgen nemen als u het volgende neemt:

 lithium (een geneesmiddel om manie of depressie te behandelen)

 kaliumsupplementen

 kaliumhoudend vervangingszout

 kaliumsparende geneesmiddelen

 andere diuretica (waterafdrijvende tabletten)

 bepaalde laxeermiddelen

 geneesmiddelen om jicht te behandelen

 geneesmiddelen om het hartritme te controleren

 geneesmiddelen tegen diabetes (orale antidiabetica of insuline)

 geneesmiddelen om uw bloeddruk te verlagen

 steroïden

 geneesmiddelen om kanker te behandelen

 pijnstillers

 geneesmiddelen voor artritis

 geneesmiddelen om schimmelinfecties te behandelen

 harsen die worden gebruikt bij een hoge cholesterol (bv. colestyramine)

 geneesmiddelen om de spieren te ontspannen

 slaapmiddelen

 opioïde geneesmiddelen (bv. morfine)

 geneesmiddelen die pressor-amines worden genoemd (bv. adrenaline)

 glycyrrhizine (zit in zoethoutwortel)

 een ACE-remmer of aliskiren (zie ook de informatie onder de titel "Wanneer mag u dit geneesmiddel niet gebruiken?" en "Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met dit geneesmiddel?").

Licht uw arts ook in dat u Co-Losartan Sandoz inneemt als u een radiografische procedure moet ondergaan en jodiumhoudende contraststof moet krijgen.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

Als u de volgende bijwerkingen vertoont, moet u de inname van Co-Losartan Sandoz stopzetten en onmiddellijk uw arts op de hoogte brengen of naar de spoedgevallendienst van het dichtstbijzijnde ziekenhuis gaan:

Een ernstige allergische reactie (uitslag, jeuk, zwelling van het gezicht, de lippen, de mond of de keel die slik- of ademhalingsmoeilijkheden kan veroorzaken).

Dat is een ernstige, maar zeldzame bijwerking, die optreedt bij meer dan 1 op de 10.000 patiënten, maar bij minder dan 1 op de 1.000 patiënten. U heeft mogelijk dringende medische zorgen nodig of moet in het ziekenhuis worden opgenomen.

Opeens ademnood krijgen (klachten omvatten ernstige kortademigheid, koorts, zwakte en verwardheid), dit is een zeer zeldzame bijwerking (kunnen optreden bij tot 1 op de 10.000 mensen).

De volgende bijwerkingen werden gerapporteerd:

Vaak (kunnen optreden bij tot 1 op de 10 mensen):

• hoest, bovensteluchtweginfectie, verstopte neus, sinusitis, sinusaandoening

• diarree, buikpijn, misselijkheid, indigestie

• spierpijn of -krampen, pijn in de benen, rugpijn

• slapeloosheid, hoofdpijn, duizeligheid

• zwakte, vermoeidheid, pijn in de borstkas

• verhoogd kaliumgehalte (wat een abnormaal hartritme kan veroorzaken), gedaald hemoglobinegehalte

• verandering van de nierfunctie, waaronder nierfalen

• te laag bloedsuikergehalte (hypoglykemie)

Soms (kunnen optreden bij tot 1 op de 100 mensen):

• bloedarmoede, rode of bruine vlekken op de huid (soms vooral op de voeten, de benen, de armen en de billen, met gewrichtspijn, zwelling van de handen en de voeten en maagpijn), blauwe plekken, daling van het aantal witte bloedcellen, stollingsproblemen, verminderd aantal bloedplaatjes

• verminderde eetlust, verhoogd urinezuurgehalte of duidelijke jicht, verhoogd bloedsuikergehalte, stoornissen van de elektrolytenspiegels in het bloed

• angst, zenuwachtigheid, paniekstoornis (terugkerende paniekaanvallen), verwardheid, depressie, abnormale dromen, slaapstoornissen, slaperigheid, geheugenstoornissen

• tintelingen of soortgelijke gewaarwordingen, pijn in de extremiteiten, bevingen, migraine, flauwvallen

• wazig zicht, brandend of stekend gevoel in de ogen, conjunctivitis, achteruitgang van het zicht, dingen in het geel zien

• rinkelen, zoemen, ronken of klikken in de oren, draaiduizeligheid

• lage bloeddruk, die kan optreden bij houdingsveranderingen (zich ijlhoofdig of zwak voelen bij opstaan), angina (pijn in de borstkas), abnormale hartslag, hersenberoerte (TIA, "miniberoerte"), hartinfarct, hartkloppingen

• ontsteking van de bloedvaten, die vaak gepaard gaat met huiduitslag of blauwe plekken

• keelpijn, kortademigheid, bronchitis, pneumonie, water in de longen (met ademhalingsproblemen als gevolg), neusbloeding, neusloop, neusverstopping

• verstopping, obstipatie, winderigheid, maaglast, maagspasmen, braken, droge mond, ontsteking van een speekselklier, tandpijn

• geelzucht (geel worden van de ogen en de huid), ontsteking van de alvleesklier

• netelroos, jeuk, ontsteking van de huid, uitslag, roodheid van de huid, overgevoeligheid voor licht, Lyellsyndroom (de huid ziet eruit alsof ze verbrand is en vervelt), droge huid, rood worden, zweten, haaruitval

• pijn in de armen, de schouders, de heupen, de knieën of andere gewrichten, gewrichtszwelling, stijfheid, spierzwakte

• vaak plassen, ook 's nachts, abnormale nierfunctie met inbegrip van ontsteking van de nieren, urinaire infectie, suiker in de urine

• minder zin in seks, impotentie

• zwelling van het gezicht, plaatselijke zwelling (oedeem), koorts

Zelden (kunnen optreden bij tot 1 op de 1.000 mensen):

• hepatitis (ontsteking van de lever), abnormale leverfunctietests

Frequentie onbekend (de frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald):

• griepachtige symptomen

• onverklaarbare spierpijn in combinatie met donkere (theekleurige) urine (rabdomyolyse)

• weinig natrium in het bloed (hyponatriëmie)

• algemeen gevoel van zich niet lekker voelen (malaise)

• verstoorde smaakzin (dysgeusie)

• huid- en lipkanker (niet-melanome huidkanker)

• bijziendheid

• een verminderd gezichtsvermogen of pijn in uw ogen als gevolg van hoge druk (mogelijke tekenen van vochtophoping in de vasculaire laag van het oog (choroïdale effusie) of acuut geslotenhoekglaucoom)

Wanneer mag u dit geneesmiddel niet gebruiken?

 Als u allergisch bent voor losartan, hydrochloorthiazide of voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.

 Als u allergisch bent voor van sulfonamiden afgeleide stoffen (bv. andere thiaziden, bepaalde antibacteriële geneesmiddelen zoals co-trimoxazol - raadpleeg uw arts als u niet zeker bent).

 Als u langer dan 3 maanden zwanger bent. (Het is ook beter Co-Losartan Sandoz te mijden in the begin van de zwangerschap - zie rubriek "Zwangerschap").

 Als u een sterk verminderde leverfunctie hebt.

 Als u een sterk verminderde nierfunctie hebt of als uw nieren geen urine produceren.

 Als u een laag kalium-, een laag natrium- of een hoog calciumgehalte hebt dat niet kan worden gecorrigeerd door behandeling.

 Als u aan jicht lijdt.

 Als u suikerziekte of een verminderde nierfunctie heeft en u wordt behandeld met een bloeddrukverlagend geneesmiddel dat aliskiren bevat.

Als u denkt dat een van de bovenvermelde toestanden op u van toepassing is, raadpleeg uw arts of apotheker.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Angiotensin-II-receptor-antagonisten (AIIRAs): Het gebruik van AIIRAs wordt niet aanbevolen tijdens het eerste trimester van de zwangerschap (zie rubriek 4.4). Het gebruik van AIIRAs is gecontra-indiceerd tijdens het tweede en derde trimester van de zwangerschap (zie rubrieken 4.3 en 4.4). Er is geen sluitend epidemiologisch bewijs met betrekking tot de kans op teratogeniciteit na blootstelling aan ACE-remmers tijdens het eerste trimester van de zwangerschap. Een kleine verhoging van de kans kan echter niet worden uitgesloten. Hoewel er geen gecontroleerde epidemiologische gegevens zijn over het risico met de angiotensine-II-receptor-antagonisten (AIIRAs), kunnen er gelijkaardige risico's bestaan voor deze geneesmiddelenklasse. Tenzij het voortzetten van de behandeling met AIIRA van essentieel belang wordt geacht, moet een patiënte die probeert zwanger te worden overgezet worden op een andere antihypertensieve behandeling die een vastgesteld veiligheidsprofiel heeft dat geschikt is voor gebruik tijdens de zwangerschap. Als een zwangerschap wordt vastgesteld, moet de behandeling met AIIRAs direct gestopt worden en zonodig een andere behandeling worden ingesteld. Het is bekend dat blootstelling aan AIIRAs tijdens het tweede en derde trimester foetotoxisch is bij de mens (verminderde nierfunctie, oligohydramnion, vertraagde ossificatie van de schedel) en toxisch voor de neonaat (nierfalen, hypotensie, hyperkaliëmie) (zie rubriek 5.3).

Als tijdens het tweede trimester van de zwangerschap blootstelling aan een AIIRAs mocht optreden, wordt aangeraden om de nierfunctie en schedel ultrasoon te onderzoeken. Een zuigeling waarvan de moeder een AIIRA heeft gebruikt, moet nauwlettend gecontroleerd worden op hypotensie (zie rubriek 4.3 en 4.4). Hydrochloorthiazide: Er is beperkte ervaring met hydrochloorthiazide tijdens de zwangerschap, vooral tijdens het eerste trimester. Dierstudies zijn onvoldoende. Hydrochloorthiazide gaat door de placenta. Op grond van het farmacologische werkingsmechanisme van hydrochloorthiazide kan het gebruik ervan tijdens het tweede en het derde trimester de foetoplacentaire perfusie in het gedrang brengen en foetale en neonatale effecten veroorzaken zoals icterus, stoornissen van de elektrolytenhuishouding en trombocytopenie. Hydrochloorthiazide mag niet worden gebruikt voor zwangerschapsoedeem, zwangerschapshypertensie of pre-eclampsie gezien het risico op daling van het plasmavolume en placentaire hypoperfusie zonder gunstig effect op het verloop van de ziekte. Hydrochloorthiazide mag niet worden gebruikt voor essentiële hypertensie bij zwangere vrouwen behalve in zeldzame situaties als er geen andere behandeling kan worden gebruikt. Borstvoeding Angiotensine II-receptorantagonisten (AIIRA's): Losartan: Omdat er geen informatie is over het gebruik van Co-Losartan Sandoz tijdens de periode van borstvoeding, wordt Co-Losartan Sandoz niet aanbevolen en zijn alternatieve behandelingen met een beter bewezen veiligheidsprofiel tijdens de periode van borstvoeding te verkiezen, vooral bij het zogen van een pasgeboren of te vroeg geboren zuigeling. Hydrochloorthiazide: Hydrochloorthiazide wordt in kleine hoeveelheden uitgescheiden in de moedermelk bij de mens. Thiaziden in hoge dosering die een intense diurese veroorzaken, kunnen de melkproductie remmen. Het gebruik van Co-Losartan Sandoz tijdens de periode van borstvoeding wordt niet aanbevolen. Als Co�Losartan Sandoz wordt gebruikt tijdens de periode van borstvoeding, moeten de doses zo laag mogelijk worden gehouden. Vruchtbaarheid Er zijn geen gegevens bij de mens voorhanden.

Volwassenen

• Gebruikelijke dosering: 1 tablet /dag
• Max. dosering: 2 tabletten /dag

Toedieningswijze

Met of zonder voedsel De tablet(ten) met een glas water innemen