Azithromycine Sandoz 200mg/5ml Pulv Susp Or 15,0ml

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Overgevoeligheid Net als bij erytromycine en andere macroliden zijn er zeldzame ernstige allergische reacties gemeld, waaronder angioneurotisch oedeem en anafylaxie (zelden fataal), dermatologische reacties waaronder acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), het syndroom van Stevens-Johnson (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN) en geneesmiddeluitslag met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS). Bij gebruik van Azithromycine Sandoz hebben een aantal van deze reacties geleid tot terugkerende symptomen en vereisten een langere observatie- en behandelingsperiode. Als er een allergische reactie optreedt, moet het geneesmiddel worden gestaakt en moet een passende behandeling worden ingesteld. Artsen dienen zich er bewust van te zijn dat de allergische symptomen opnieuw kunnen optreden wanneer de symptomatische behandeling wordt stopgezet. Hepatotoxiciteit Aangezien de lever de belangrijkste weg voor eliminatie van azitromycine is, is voorzichtigheid geboden bij gebruik van azitromycine bij patiënten met een significante leverziekte. Er zijn gevallen van fulminante hepatitis mogelijk leidende tot een levensbedreigend hartfalen gemeld met azitromycine (zie rubriek 4.8). Sommige patiënten vertoonden misschien een voorafbestaande leverziekte of namen misschien andere hepatotoxische geneesmiddelen in. In geval van tekenen en symptomen van leverdisfunctie zoals een snel opkomende asthenie met geelzucht, donkere urine, neiging tot bloedingen of hepatische encefalopathie, moeten onmiddellijk leverfunctietests/-onderzoeken worden uitgevoerd. De toediening van azitromycine moet worden stopgezet bij optreden van leverproblemen. Afwijkende leverfunctie, hepatitis, cholestatische geelzucht, hepatische necrose en leverfalen zijn gemeld, waarvan sommigen hebben geleid tot overlijden. Stop meteen met het gebruik van azitromycine als tekenen en symptomen van hepatitis optreden. Pylorushypertrofie bij zuigelingen (IHPS) Na gebruik van azitromycine bij neonaten (behandeling tot 42 dagen oud), werd pylorushypertrofie bij zuigelingen gemeld. Ouders en verzorgers dient verteld te worden dat ze contact op moeten nemen met de arts als braken of humeurigheid bij voeden optreedt. Pseudomembraneuze colitis Pseudomembraneuze colitis werd gemeld bij gebruik van macrolide antibiotica. Deze diagnose dient daarom overwogen te worden bij patiënten die diarree krijgen na de start met behandeling met azitromycine. Moederkoornderivaten Bij patiënten die moederkoornderivaten krijgen, kan ergotisme worden uitgelokt door gelijktijdige toediening van bepaalde macrolideantibiotica. Er zijn geen gegevens over de mogelijkheid van interactie tussen moederkoorn en azitromycine. Gezien echter de theoretische mogelijkheid van ergotisme mogen azitromycine en moederkoornderivaten niet tegelijk worden toegediend (zie rubriek 4.5). Superinfectie Zoals met andere antibiotica wordt observatie op tekenen van superinfectie met niet-gevoelige organismen zoals fungi aanbevolen. Kruisresistentie Er bestaat kruisresistentie tussen azitromycine en andere macroliden (erythromicyne, clarithromycine, roxithromycine), lincosamiden en streptogramine-B (MLSB-fenotype). Gelijktijdig gebruik van verschillende geneesmiddelen uit dezelfde of gerelateerde groepen antibacteriële stoffen wordt afgeraden. Met Clostridoides difficile samenhangende diarree Met Clostridoides difficile samenhangende diarree (CDAD) is gemeld bij gebruik van vrijwel alle antibacteriële middelen waaronder azitromycine. De ernst ervan kan variëren van lichte diarree tot fatale colitis. Behandeling met antibacteriële middelen verstoort de normale colonflora, wat kan leiden tot overgroei van C. difficile. C. difficile produceert toxines A en B, die bijdragen tot de ontwikkeling van CDAD. Hypertoxineproducerende stammen van C. difficile verhogen de morbiditeit en de mortaliteit omdat die infecties resistent kunnen zijn tegen antimicrobiële behandeling en omdat een colectomie noodzakelijk kan zijn. Bij alle patiënten die zich aanmelden met diarree na gebruik van antibiotica, moet worden gedacht aan een CDAD. Een zorgvuldige medische anamnese is noodzakelijk omdat CDAD nog meer dan twee maanden na toediening van antibacteriële middelen kan optreden. Nierinsufficiëntie Bij patiënten met een ernstige nierinsufficiëntie (GFR < 10 ml/min) werd een stijging van de systemische blootstelling aan azitromycine met 33% waargenomen (zie rubriek 5.2). Cardiovasculaire voorvallen Een verlengde cardiale repolarisatie en een verlengd QT-interval met als gevolg daarvan een risico op ontwikkeling van hartritmestoornissen en torsade de pointes zijn waargenomen bij behandeling met macroliden met inbegrip van azitromycine (zie rubriek 4.8). Aangezien de volgende situaties het risico kunnen verhogen op ventriculaire ritmestoornissen (met inbegrip van torsade de pointes) die kunnen leiden tot hartstilstand, is daarom voorzichtigheid geboden bij gebruik van azitromycine bij patiënten met proaritmische aandoeningen (vooral vrouwen en oudere patiënten), zoals patiënten:  met een aangeboren of gedocumenteerd verlengd QT-interval  die een behandeling krijgen met andere werkzame stoffen die het QT-interval kunnen verlengen, zoals klasse IA-antiaritmica (kinidine en procaïnamide) en klasse III-antiaritmica (dofetilide, amiodaron en sotalol), hydroxychloroquine, cisapride en terfenadine (zie rubriek 4.5), antipsychotica zoals pimozide, antidepressiva zoals citalopram en fluorochinolonen zoals moxifloxacine en levofloxacine  met elektrolytenstoornissen, vooral hypokaliëmie en hypomagnesiëmie  met een klinisch relevante bradycardie, hartritmestoornissen of ernstige hartinsufficiëntie. Epidemiologische onderzoeken naar het risico op ongewenste cardiovasculaire uitkomsten met macroliden hebben variabele resultaten opgeleverd. Enkele observationele onderzoeken hebben een zeldzaam kortetermijnrisico op aritmie, myocardinfarct en cardiovasculaire sterfte in verband met macroliden waaronder claritromycine vastgesteld. Bij het voorschrijven van claritromycine moet rekening worden gehouden met deze bevindingen en moet dit worden afgezet tegen de voordelen van behandeling. Myasthenia gravis Exacerbaties van de symptomen van myasthenia gravis en optreden van een myastheniasyndroom zijn gemeld bij patiënten die een behandeling met azitromycine kregen (zie rubriek 4.8).

• acute bacteriële sinusitis (goed gediagnosticeerd
• acute bacteriële otitis media (goed gediagnosticeerd
• faryngitis, tonsilliti
• acute exacerbatie van chronische bronchitis (goed gediagnosticeerd
• lichte tot matig ernstige community acquired pneumoni
• infecties van de huid en weke dele
• onverwikkelde Chlamydia trachomatis-urethritis en -cerviciti

• De werkzame stof in dit geneesmiddel is azitromycine. Elke 5 ml bereide suspensie bevat

209,6 mg azitromycinedihydraat, overeenkomend met 200 mg azitromycine.

• De andere stoffen in dit geneesmiddel zijn: sucrose, xanthaangom (E 415),

hydroxypropylcellulose, watervrij trinatriumfosfaat, watervrij colloïdaal siliciumdioxide

(E 551), aspartaam (E 951), bananensmaak (bevat sulfieten), vanillecrèmesmaak (bevat

benzylalcohol) en kersensmaak (bevat sulfieten).

Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?

Gebruikt u naast Azithromycine Sandoz nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker. Dat geldt ook voor geneesmiddelen die u kunt krijgen zonder voorschrift.

Het is vooral belangrijk te melden dat u volgende geneesmiddelen inneemt:

• Theofylline (gebruikt om astma te behandelen): het effect van theofylline kan verhoogd worden.

• Bloedverdunnende geneesmiddelen zoals warfarine en fenprocoumon: gelijktijdig gebruik kan het risico op bloeding verhogen. Uw arts moet de bloedstollingsparameters misschien vaker controleren als u ook Azithromycine Sandoz gebruikt.

• Ergotamine, dihydro-ergotamine (worden gebruikt om migraine te behandelen): ergotisme (jeuk in de ledematen, spierkrampen en gangreen van handen en voeten door een slechte bloedsomloop) kan optreden. Gelijktijdig gebruik wordt daarom niet aanbevolen.

• Ciclosporine (wordt gebruikt om het immuunsysteem te onderdrukken om afstoting van een orgaan of een beenmergtransplantaat te voorkomen of te behandelen): als gelijktijdig gebruik vereist is, zal uw arts de ciclosporinespiegels in uw bloed controleren en eventueel de dosering aanpassen.

• Digoxine (wordt gebruikt bij hartfalen): gelijktijdig gebruik kan de digoxinespiegels verhogen. Uw arts zal de bloedspiegels controleren.

• Colchicine (gebruikt voor jicht en familiaire Middellandse Zeekoorts): de hoeveelheid colchicine in het bloed moet vaker worden gecontroleerd en de dosering van colchicine moet mogelijk worden aangepast.

• Antacida (gebruikt bij indigestie): kunnen tot gevolg hebben dat azitromycine minder goed werkt bij gelijktijdig gebruik, zie rubriek 3.

• Cisapride (wordt gebruikt bij maagproblemen), terfenadine (wordt gebruikt om hooikoorts te behandelen), pimozide (wordt gebruikt bij bepaalde geestesziekten), citalopram (wordt gebruikt bij depressie), fluorochinolonen (antibiotica zoals moxifloxacine en levofloxacine, worden gebruikt bij bacteriële infecties): gelijktijdig gebruik met azitromycine kan hartstoornissen veroorzaken en wordt daarom niet aanbevolen.

• Bepaalde geneesmiddelen voor onregelmatige hartslag (antiaritmica genaamd, zoals kinidine, amiodaron en sotalol). Gelijktijdig gebruik wordt niet aanbevolen.

• Zidovudine (gebruikt om HIV-infecties te behandelen): gelijktijdig gebruik kan het risico op bijwerkingen verhogen.

• Nelfinavir (wordt gebruikt om HIV-infecties te behandelen): gelijktijdig gebruik kan het risico op bijwerkingen verhogen.

• Alfentanil (gebruikt voor narcose) of astemizol (gebruikt om hooikoorts te behandelen): gelijktijdig gebruik met azihromycine kan het effect van deze medicinale producten verhogen.

• Rifabutine (wordt gebruikt om tuberculose te behandelen): uw arts kan uw bloed en bloedspiegels van de geneesmiddelen controleren.

• Statines (zoals atorvastatine, gebruikt om de vetten in het bloed te verlagen): gelijktijdig gebruik kan spierstoornissen veroorzaken.

• Bepaalde geneesmiddelen (zoals hydroxychloroquine) waarvan bekend is dat ze een abnormaal hartritme veroorzaken, d.w.z. een verlengd QT-interval dat wordt gevonden door een elektrocardiogram: gelijktijdig gebruik kan het risico op aritmie verhogen.

• Coumarine-anticoagulantia (bloedverdunners die bloedstolsels voorkomen); hoewel Azithromycine Sandoz de bloedverdunnende werking van coumarinegeneesmiddelen niet lijkt te veranderen, moet het tromboseteam mogelijk uw stolling vaker controleren en moet de dosering van de medicatie mogelijk worden aangepast.

4.8 Bijwerkingen De onderstaande tabel somt de bijwerkingen op die werden waargenomen in de klinische studies en de postmarketingbewaking, volgens de systeem-/orgaanklasse en de frequentie. De frequentiecategorie wordt gedefinieerd volgens de volgende conventie: Zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100 tot < 1/10); soms (≥ 1/1.000 tot < 1/100); zelden (≥ 1/10.000 tot < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000) en niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiecategorie worden de bijwerkingen gepresenteerd in dalende volgorde van ernst. Bijwerkingen die mogelijk of waarschijnlijk gerelateerd zijn aan azitromycine op grond van klinische studies en postmarketingbewaking. Zeer vaak (≥1/10) Vaak (≥1/100 tot <1/10) Soms (≥1/1.000 tot < 1/100) Zelden (≥ 1/10.000 tot <1/1.000) Frequentie niet bekend Infecties en parasitaire aandoeningen Candidiasis Vaginale infectie Longontsteking Fungusinfectie Bacteriële infectie Faryngitis Gastro-enteritis Ademhalings�aandoening Rinitis Orale candidiasis Pseudomembranige colitis (zie rubriek 4.4) Bloed- en lymfestelsel�aandoeningen Leukopenie Neutropenie Eosinofilie Trombocytopenie Hemolytische anemie Immuunsysteem�aandoeningen Angio-oedeem Overgevoeligheid Ernstig (deels fataal) anafylactische reactie bijv. anafylactische shock (zie rubriek 4.4) Voedings- en stofwisselings�stoornissen Anorexie Psychische stoornissen Nervositeit Slapeloosheid Agitatie Prikkelbaarheid Agressie Angst Delirium Hallucinatie Zenuwstelstel�aandoeningen Duizeligheid Hoofdpijn Slaperigheid Dysgeusie Paresthesie Hypo-esthesie Syncope Convulsie Psychomotorische hyperactiviteit Anosmie Ageusie Parosmie Myasthenia gravis (zie rubriek 4.4) Oogaandoeningen Verminderd gezichtsvermogen Wazig zien Evenwichtsorgaan�en ooraandoeningen Doofheid Ooraandoening Vertigo Gehoorbeperking inclusief doofheid en/of tinnitus Hartaandoeningen Palpitaties 'Torsades de pointes' (zie rubriek 4.4) Aritmie (zie rubriek 4.4) inclusief ventriculaire tachycardie Electrocardiogram Verlengd QT (zie rubriek 4.4) Bloedvat�aandoeningen Opvliegers Hypotensie Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinum�aandoeningen Dyspneu Bloedneus Maagdarmstelsel�aandoeningen Diarree Pijn in de onderbuik Misselijkheid Winderigheid Braken Dyspepsie Obstipatie Gastritis Dysfagie Opgezette buik Droge mond Eructatie Mondverzwering Speekselhypersecretie Pancreatitis Tongverkleuring Verkleuring van de tanden Lever- en galaandoeningen Afwijkende leverfunctie Hepatitis Geelzucht cholestatisch Leverinsufficiëntie (wat zelden resulteerde in overlijden) (zie rubriek 4.4) Hepatitis fulminans Hepatische necrose Huid- en onderhuid�aandoeningen Huiduitslag Pruritus Urticarie Dermatitis Droge huid Hyperhidrose Stevens-Johnson�syndroom Fotosensitiviteits�reactie Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) DRESS syndroom (geneesmiddel�reactie met eosinofilie en systemische symptomen) Toxische epidermale necrolyse Erythema multiforme Skeletspierstelsel- en bindweefsel�aandoeningen Artralgie Osteoartritis Myalgie Rugpijn Nekpijn Nier- en urineweg�aandoeningen Dysurie Nierpijn Acuut nierfalen Nefritis interstitieel Voortplantingsstelsel - en borst�aandoeningen Metrorragie, testiculaire aandoening Algemene aandoeningen en toedieningsplaats�stoornissen Vermoeidheid Oedeem Asthenie Malaise Opgezwollen gezicht Pijn op de borst Pyrexie Pijn Perifeer oedeem Onderzoeken Lymfocyttelling verminderd Eosinofieltelling verhoogd Aspartaat Aminotransferase�gehalte verhoogd Verhoogd alanine- Verminderd bloed�bicarbonaat�gehalte verhoogd Basofielgehalte verhoogd Monocytgehalte verhoogd Neutrofiel-gehalte aminotransferase�gehalte Verhoogd bilirubinegehalte in het bloed Verhoogd ureum in het bloed Verhoogd creatinine in het bloed Abnormaal kaliumgehalte in het bloed Verhoogd Alkalinefosfatase�gehalte in het bloed verhoogd Chloridegehalte verhoogd Glucosegehalte verhoogd Bloedplaatjesgehalte verhoogd Hematocrietgehalte verminderd Bicarbonaatgehalte verhoogd Abnormaal zoutgehalte Letsels, intoxicaties en verrichtings�complicaties Post-procedurele complicatie Bijwerkingen die mogelijk of waarschijnlijk gerelateerd zijn aan profylaxe en behandeling van Mycobacterium-aviumcomplex op grond van de ervaring in klinische studies en de postmarketingbewaking. Die bijwerkingen verschillen qua aard of frequentie van de bijwerkingen die gerapporteerd zijn met de galenische vormen met onmiddellijke of verlengde afgifte: Zeer vaak (≥1/10) Vaak (≥1/100, <1/10) Soms (≥1/1.000, < 1/100) Voedings- en stofwisselingsstoornissen Anorexie Zenuwstelstel�aandoeningen Duizeligheid Hoofdpijn Paresthesie Dysgeusie Hypesthesie Oogaandoeningen Zichtbeperking Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Doofheid Gehoorbeperking Tinnitus Hartaandoeningen Palpitaties Maagdarmstelsel�aandoeningen Diarree Buikpijn Misselijkheid Winderigheid Ongemak in de maagstreek Losse stoelgang Lever- en galaandoeningen Hepatitis Huid- en onderhuid�aandoeningen Huiduitslag Pruritus Stevens-Johnson-syndroom Lichtgevoelige reactie Skeletspierstelsel- en Artralgie bindweefselaandoeningen Algemene aandoeningen en toedieningsplaats�stoornissen Vermoeidheid Asthenie Malaise Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, www.fagg.be, Afdeling Vigilantie: Website: www.eenbijwerkingmelden.be, e-mail: adr@fagg�afmps.be. 4.9 Overdosering Bijwerkingen die werden waargenomen bij inname van hogere dan de aanbevolen doseringen, waren vergelijkbaar met de bijwerkingen die worden gezien met normale doseringen. Symptomen De typische symptomen van een overdosering met macrolide antibiotica zijn onder andere gehoorverlies, ernstige misselijkheid, braken en diarree. Behandeling In geval van een overdosis zijn zo nodig de toediening van medicinaal geactiveerde kool en algemene symptomatische behandeling en ondersteunende maatregelen geïndiceerd.

Wanneer mag u dit geneesmiddel niet gebruiken?

U bent allergisch voor:

 azitromycine  erythromycine  andere macrolide- of ketolideantibiotica  een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.

Zwangerschap In onderzoek op het gebied van reproductietoxiciteit bij proefdieren werd aangetoond dat azitromycine door de placenta gaat, maar er werden geen teratogene effecten waargenomen (zie rubriek 5.3). Er is een grote hoeveelheid gegevens uit observationele studies in verschillende landen over de blootstelling aan azitromycine tijdens de zwangerschap, vergeleken met geen gebruik van antibiotica of gebruik van een ander antibioticum tijdens dezelfde periode. Hoewel de meeste studies niet wijzen op een verband met schadelijke gevolgen voor de foetus, zoals belangrijke aangeboren misvormingen of cardiovasculaire misvormingen, is er beperkt epidemiologisch bewijs voor een verhoogd risico op een miskraam na blootstelling aan azitromycine in de vroege zwangerschap. Azitromycine mag tijdens de zwangerschap alleen worden gebruikt indien dit klinisch noodzakelijk is en het voordeel van de behandeling naar verwachting zwaarder weegt dan eventuele kleine verhoogde risico's. Borstvoeding Azitromycine wordt uitgescheiden in de moedermelk. Vanwege de lange halfwaardetijd is accumulatie in de melk mogelijk. Informatie uit gepubliceerde literatuur geeft aan dat, in geval van kortdurend gebruik, dit niet leidt tot klinisch relevante hoeveelheden in de melk. Er zijn geen ernstige bijwerkingen waargenomen door azitromycine bij kinderen die borstvoeding krijgen. Bij het besluit om te stoppen met borstvoeding of stoppen/starten met de behandeling met azitromycine, dient men het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van de behandeling voor de vrouw af te wegen. Vruchtbaarheid In studies van de vruchtbaarheid bij ratten werd een lagere frequentie van zwangerschap genoteerd na toediening van azitromycine. De relevantie van die bevinding voor de mens is niet bekend.

Volwassenen

• Onverwikkelde Chlamydia trachomatis-urethritis en -cervicitis: 1000 mg in een enkele orale dosis
• Alle andere indicaties: 1500 mg, toe te dienen als 500 mg per dag gedurende drie opeenvolgende dagen. Eventueel kan dezelfde totale dosering (1500 mg) ook worden gegeven over een periode van 5 dagen, met 500 mg de eerste dag en daarna 250 mg op dag 2 tot 5

Kinderen 1-18 jaar

• Behandeling van 3 dagen: 10 mg/kg/da
• Behandeling van 5 dagen: 10 mg/kg/dag (dag 1), vervolgens 5 mg/kg/dag (dagen 2-5

Toedieningswijze

• Azithromycine poeder voor orale suspensie wordt eenmaal daags ingenomen
• De suspensie mag worden ingenomen met voedsel