Azithromycine 200Mg/5Ml EG Poeder Or Susp 37,5 Ml

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Mogelijke resistentie Azit(h)romycine kan het ontstaan van resistentie bevorderen als gevolg van de ermee gepaard gaande langdurige en afnemende concentraties in het plasma en de weefsels na het einde van de behandeling (zie rubriek 5.2). De behandeling met azit(h)romycine dient alleen te worden geïnitieerd na een zorgvuldige afweging van de voordelen en risico's, waarbij rekening moet worden gehouden met de lokale prevalentie van resistentie, en wanneer de aangewezen behandelingsschema's niet geïndiceerd zijn. Ernstige huid- en overgevoeligheidsreacties Zeldzame ernstige allergische reacties, waaronder angio-oedeem en anafylaxie (zelden fataal), ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) waaronder syndroom van Stevens-Johnson (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS), acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, zijn gemeld in verband met behandeling met azit(h)romycine (zie rubriek 4.8). Op het moment van voorschrijven dienen patiënten advies te krijgen over de klachten en ziekteverschijnselen, en nauwlettend te worden gecontroleerd op huidreacties. Een aantal van deze reacties met azit(h)romycine heeft geresulteerd in terugkerende symptomen en vereiste een langere periode van observatie en behandeling. Als een allergische reactie optreedt, dient het gebruik van azit(h)romycine te worden gestaakt en dient de juiste behandeling te worden ingesteld. Artsen dienen zich ervan bewust te zijn dat de allergische symptomen opnieuw kunnen optreden wanneer symptomatische behandeling wordt gestaakt. Verlenging van het QT-interval Verlengde cardiale repolarisatie en verlengd QT-interval, met bijgaand risico van ontwikkeling van hartritmestoornissen en torsade de pointes, zijn gezien bij de behandeling met andere macroliden waaronder azit(h)romycine (zie rubriek 4.8). Omdat de volgende situaties kunnen leiden tot een verhoogd risico op ventriculaire aritmieën (waaronder torsade de pointes), die kunnen leiden tot een hartstilstand dient azit(h)romycine met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met aanhoudende pro-aritmische aandoeningen (met name vrouwen en ouderen), zoals: • Patiënten met aangeboren of gedocumenteerde QT-verlenging • Patiënten die momenteel worden behandeld met andere werkzame stoffen die het QT-interval verlengen (zie rubriek 4.5) • Patiënten met een elektrolytenstoornis, vooral in geval van hypokaliëmie en hypomagnesiëmie • Patiënten met klinisch relevante bradycardie, hartaritmie of ernstige hartinsufficiëntie • Oudere patiënten: oudere patiënten kunnen gevoeliger zijn voor geneesmiddelgerelateerde effecten op het QT-interval Hepatotoxiciteit Aangezien de lever de voornaamste eliminatieweg is voor azit(h)romycine dient azit(h)romycine met voorzichtigheid te worden gebruikt bij patiënten met significante leverziekte. Gevallen van fulminante hepatitis die mogelijk leiden tot levensbedreigend leverfalen zijn gemeld bij gebruik van azit(h)romycine. Hepatitis, cholestatische geelzucht, levernecrose en leverfalen zijn ook gemeld met azit(h)romycine, in een aantal gevallen leidend tot overlijden (zie rubriek 4.8). Sommige patiënten kunnen een vooraf bestaande leverziekte gehad hebben of kunnen andere hepatotoxische geneesmiddelen ingenomen hebben. Patiënten dienen het advies te krijgen om toediening van azit(h)romycine te stoppen en contact op te nemen met hun arts als zich klachten en ziekteverschijnselen van leverdisfunctie voordoen, zoals snel ontwikkelende asthenie gepaard gaand met geelzucht, donkere urine, een tendens tot bloeden of leverencefalopathie. In dergelijke gevallen dienen leverfunctietests/-onderzoeken onmiddellijk te worden uitgevoerd. Clostridioides difficile-geassocieerde diarree (CDAD), pseudomembraneuze colitis CDAD en pseudomembraneuze colitis zijn gemeld met azit(h)romycine en kunnen in ernst variëren van lichte diarree tot fatale colitis (zie rubriek 4.8). CDAD en pseudomembraneuze colitis moeten worden overwogen bij patiënten die diarree hebben tijdens of na de toediening van azit(h)romycine. Stopzetten van de behandeling met azit(h)romycine en het gebruik van ondersteunende maatregelen samen met de toediening van een specifieke behandeling voor C. difficile dienen te worden overwogen. Er dienen geen geneesmiddelen te worden gegeven die de peristaltiek remmen. Seksueel overdraagbare infecties Neisseria gonorrhoeae is zeer waarschijnlijk resistent tegen macroliden, waaronder de azalide azit(h)romycine (zie rubriek 5.1). Daarom wordt azit(h)romycine niet aanbevolen voor de behandeling van ongecompliceerde gonorroe en bekkenontstekingsziekte, tenzij laboratoriumresultaten de gevoeligheid van het organisme voor azit(h)romycine hebben bevestigd. Indien onbehandeld of suboptimaal behandeld, kan deze aandoening leiden tot laat beginnende complicaties zoals onvruchtbaarheid en ectopische zwangerschap. Bovendien dient, indien een enkele dosis azit(h)romycine wordt overwogen voor de behandeling van urethritis en cervicitis veroorzaakt door N. gonorrhoeae of C. trachomatis (zie rubriek 4.2), een gelijktijdige urogenitale infectie door Mycoplasma genitalium te worden uitgesloten vanwege het hoge risico op het ontstaan van resistentie bij dit organisme. Daarnaast dient een gelijktijdige infectie veroorzaakt door Treponema pallidum te worden uitgesloten aangezien symptomen van incuberende syfilis kunnen worden gemaskeerd, waardoor de diagnose wordt vertraagd. Voor alle patiënten met seksueel overdraagbare urogenitale infecties dient een geschikte antibacteriële behandeling te worden geïnitieerd en dienen microbiologische follow-uptests te worden uitgevoerd. Myasthenia gravis Exacerbaties van de symptomen van myasthenia gravis en nieuwe uitbraak van het myastheniesyndroom zijn gemeld bij patiënten die behandeling met azit(h)romycine kregen (zie rubriek 4.8). Niet-gevoelige organismen Het gebruik van azit(h)romycine kan leiden tot overmatige groei van niet-gevoelige organismen. Als superinfectie optreedt, kunnen stopzetting van de behandeling of andere geschikte maatregelen worden vereist. Ergotderivaten Bij patiënten die ergotderivaten krijgen, is ergotisme versneld ontstaan bij de gelijktijdige toediening van sommige macrolide antibiotica. Er zijn geen gegevens over een mogelijke interactie tussen ergot en azit(h)romycine. Omwille van de theoretische mogelijkheid van ergotisme mogen azit(h)romycine en ergotderivaten echter niet gelijktijdig worden toegediend. Pediatrische patiënten Infantiele hypertrofische pylorusstenose (IHPS) Er zijn gevallen van infantiele hypertrofische pylorusstenose gemeld na toediening van azit(h)romycine gedurende de eerste 42 dagen na de geboorte. Ouders en verzorgers dienen te worden gevraagd contact op te nemen met hun arts als projectielbraken of prikkelbaarheid optreden bij het voeden. Hulpstoffen met bekend effect Azithromycine EG 200 mg/5 ml poeder voor orale suspensie bevat 742,4 mg sucrose per 1 ml suspensie. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met diabetes mellitus. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als fructose-intolerantie, glucose-galactose malabsorptie of sucrase-isomaltase insufficiëntie dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Azithromycine EG 200 mg/5 ml poeder voor orale suspensie bevat 6,0 mg aspartaam (E951) per 1 ml suspensie. Aspartaam is een bron van fenylalanine. Het kan schadelijk zijn voor patiënten met fenylketonurie (PKU), een zeldzame erfelijke aandoening waarbij fenylalanine zich ophoopt doordat het lichaam dit niet goed kan omzetten. Er zijn geen non-klinische of klinische gegevens beschikbaar ter beoordeling van het gebruik van aspartaam bij zuigelingen jonger dan 12 weken. Azithromycine EG 200 mg/5 ml poeder voor orale suspensie bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per 1 ml suspensie, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is. Sulfieten kan in zeldzame gevallen ernstige overgevoeligheidsreacties en ademhalingsproblemen (bronchospasme) veroorzaken.

• Acute bacteriële sinusitis (adequaat gediagnosticeerd
• Acute bacteriële otitis media (adequaat gediagnosticeerd
• Faryngitis, tonsilliti
• Acute exacerbatie van chronische bronchitis (adequaat gediagnosticeerd
• Licht tot matig ernstige nosocomiale pneumoni
• Licht tot matig ernstige infecties van de huid en weke dele
• Ongecompliceerde urethritis en cervicitis als gevolg van Chlamydia trachomatis

• De werkzame stof in Azithromycine EG is azithromycinemonohydraat overeenkomend met 200 mg azithromycine per 5 ml.
• De andere stoffen in Azithromycine EG zijn sucrose, xanthaangom (E415), hydroxypropylcellulose, trinatriumfosfaat watervrij, colloïdaal watervrij siliciumdioxide, aspartaam (E951), karamelaroma, titaniumdioxide (E171).

Neemt u naast Azithromycine EG nog andere geneesmiddelen in, heeft u dat kort geleden gedaan of bestaat de mogelijkheid dat u in de nabije toekomst andere geneesmiddelen gaat innemen? Vertel dat dan uw arts of apotheker.

Gebruik Azithromycine EG NIET samen met één van de volgende geneesmiddelen:

• geneesmiddelen op basis van ergoline (bijv. ergotamine voor de behandeling van migraine; cabergoline en pergolide voor de behandeling van de ziekte van Parkinson), vanwege het risico op moederkorenvergiftiging (sint-anthoniusvuur);

• geneesmiddelen die het QT-interval verlengen, zoals geneesmiddelen voor de behandeling van hartritmestoornissen (antiaritmica) uit klasse IA (natriumkanaalbokkers, bijv. kinidine, procaïnamide en disopyramide) en klasse III (kaliumkanaalblokkers, bijv. amiodaron, dofetilide, sotalol, ibutilide), cisapride (voor de behandeling van oprispend maagzuur en constipatie), terfenadine (voor de behandeling van allergische reacties), antipsychotica (bijv. pimozide), antidepressiva (bijv. citalopram) en bepaalde andere antibiotica uit de groep van de fluorochinolonen (bijv. moxifloxacine en levofloxacine) vanwege het risico op het ontstaan van hartritmestoornissen die levensbedreigend kunnen zijn.

Voordat u start met de inname van dit geneesmiddel, moet u zeker het gebruik van onderstaande geneesmiddelen melden:

• Theofylline (ter behandeling van astma): de werking van theofylline kan versterkt worden.

• Warfarine of gelijksoortige geneesmiddelen om bloedstolsels te voorkomen: gelijktijdig gebruik kan het risico op een bloeding vergroten.

• Ciclosporine (middel om de natuurlijke afweer te onderdrukken om afstoting na een orgaan- of beenmergtransplantatie te voorkomen en te behandelen): als gelijktijdig gebruik noodzakelijk is, zal uw arts uw bloed regelmatig controleren en eventueel de dosis aanpassen.

• Digoxine (gebruikt voor de behandeling van hartstoornissen): de hoeveelheid digoxine in het bloed kan verhoogd zijn. Uw arts zal uw bloedgehalte controleren.

• Colchicine (gebruikt voor jicht en familiair Middellandse Zeekoorts)

• Antacida (voor stoornissen in de spijsvertering): zie rubriek 3.

• Fluconazol (voor de behandeling van schimmelinfecties).

• Cisapride (voor maagproblemen), terfenadine (ter behandeling van hooikoorts): gelijktijdig gebruik met azithromycine kan hartstoornissen veroorzaken.

4.8 Bijwerkingen Samenvatting van het veiligheidsprofiel De vaakst gemelde bijwerkingen tijdens de behandeling zijn diarree, hoofdpijn, braken, buikpijn, nausea en abnormale resultaten bij laboratoriumtests. Andere belangrijke bijwerkingen zijn anafylactische reacties, torsade de pointes, aritmie waaronder ventrikeltachycardie, pseudomembraneuze colitis en leverfalen (zie rubriek 4.4). Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) waaronder syndroom van Stevens-Johnson (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), zijn gemeld in verband met behandeling met azit(h)romycine (zie rubriek 4.4). Tabel met bijwerkingen Hieronder staan de bijwerkingen die zijn geïdentificeerd aan de hand van ervaring uit klinisch onderzoek en postmarketingsurveillance per systeem/orgaanklasse en frequentie. De frequenties van het optreden van bijwerkingen zijn gedefinieerd als: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (de frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Binnen elke frequentiegroepering worden de bijwerkingen naar afnemende ernst gerangschikt. Tabel 5: Tabel met bijwerkingen Systeem/orgaanklasse Zeer vaak Vaak Soms Zelden Niet bekend Infecties en parasitaire aandoeningen Candida-infectie Pneumonie, Schimmelinfectie Bacteriële infectie Vaginale infectie Faryngitis, Gastro-enteritis, Rhinitis Orale candidiasis Bloed- en lymfestelselaandoeningen Lymfocyten-telling verlaagd Eosinofielen-tellingverhoogd Basofielen-tellingverhoogd Monocyten-tellingverhoogd Neutrofielen-telling verhoogd Leukopenie, neutropenie, eosinofilie Bloedplaatjestelli ng verhoogd Hematocriet verlaagd Trombocytopenie, hemolytische anemie Immuunsysteem-aandoeningen Angio-oedeem, overgevoeligheid (zie rubriek 4.4) Anafylactische reactie Voedings- en stofwisselings-stoornissen Verminderde eetlust Psychische stoornissen Zenuwachtigheid Slapeloosheid Agitatie Angst, Delirium, Hallucinatie Agressie Zenuwstelsel-aandoeningen Hoofdpijn Duizeligheid Dysgeusie Paresthesie Somnolentie Myasthenia gravis (zie rubriek 4.4) Convulsie Anosmie Ageusie Hypo-esthesie Psychomotorische hyperactiviteit, parosmie, Syncope Oogaandoeningen Gezicht-stoornissen Evenwichts-orgaan- en ooraandoeningen Ooraandoening Vertigo Doofheid Hypoacusis Tinnitus Hartaandoeningen Hartkloppingen Torsades de pointes (zie rubriek 4.4), aritmie waaronder ventrikulaire tachycardie (zie rubriek 4.4), verlengde QT op electrocardiogram (zie rubriek 4.4) Bloedvat-aandoeningen Opvlieger Hypotensie Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Dyspnoe, Luchtwegaandoening Bloedneus Maagdarmstelselaandoeningen Diarree Braken Buikpijn Nausea Gastritis, constipatie, dyspepsie, dysfagie, opgezette buik, droge mond, mondulceratiespeekselvloed, flatulentie Pancreatitis, Pseudomem-braneuze colitis (zie rubriek 4.4) Tong-verkleuring Lever- en gal-aandoeningen Aspartaat-aminotrans-ferase verhoogd Alanine-aminotrans-ferase verhoogd Bloedbilirubine verhoogd Bloed alkalische fosfatase verhoogd Abnormale leverfunctie, cholestatische geelzucht Leverfalen (zie rubriek 4.4), fulminante hepatitis, hepatische necrose Huid- en onderhuid-aandoeningen Huiduitslag Pruritus Urticaria Dermatitis Droge huid Hyperhidrose Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP) Geneesmiddelen-reactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) Lichtgevoeligheidsreactie Toxische epidermale Necrolyse, Syndroom van Stevens-Johnson Erythema multiforme Skeletspierstelsel- en bindweefsel-aandoeningen Osteoarthritis, myalgie, rugpijn, nekpijn Artralgie Nier- en urinewegaandoeningen Dysurie, nierpijn, bloedureum verhoogd, Bloedcreatinine verhoogd Acuut nierletsel, Tubulo-interstitiële nefritis Voortplantingsstelsel- en borst-aandoeningen Intermenstruele bloeding Testikelaandoenin gen Algemene aandoeningen en toedieningsplaats-stoornissen Oedeem Asthenie Malaise Vermoeidheid Gelaatsoedeem Pijn op de borst Pyrexie Pijn Perifeer oedeem Onderzoeken Bloedbicarbonaat verlaagd Bloedkalium abnormaal Bloedchloride verhoogd Bloedglucose verhoogd Bloedbicarbonaat verhoogd Bloed natrium abnormaal Letsels, intoxicaties en verrichtings-complicaties Postprocedurale complicatie

Wanneer mag u Azithromycine EG niet innemen?

• U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel, andere antibiotica van de groep van

de macroliden of ketoliden. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Er zijn reproductieonderzoeken bij dieren uitgevoerd met doses tot matig maternaal toxische dosisconcentraties. In deze onderzoeken werden geen aanwijzingen voor teratogene effecten waargenomen. Er zijn echter geen adequate en goed gecontroleerde onderzoeken bij zwangere vrouwen. Er is een grote hoeveelheid gegevens uit observationele onderzoeken over blootstelling aan azit(h)romycine tijdens de zwangerschap (meer dan 7.000 zwangerschappen met blootstelling aan azit(h)romycine). De meeste van deze onderzoeken wijzen niet op een verhoogd risico op nadelige effecten op de foetus, zoals belangrijke aangeboren misvormingen of cardiovasculaire misvormingen. Epidemiologisch bewijs met betrekking tot het risico op een miskraam na blootstelling aan azit(h)romycine tijdens de vroege zwangerschap is niet eenduidig. De resultaten van dieronderzoek duiden niet op reproductietoxiciteit (zie rubriek 5.3). Azit(h)romycine dient tijdens de zwangerschap alleen te worden gebruikt indien dit klinisch nodig is. Borstvoeding Azit(h)romycine wordt in aanzienlijke mate uitgescheiden in de moedermelk. Er werden geen ernstige bijwerkingen door azit(h)romycine waargenomen bij zuigelingen die borstvoeding kregen, terwijl effecten zoals diarree, schimmelinfectie van het slijmvlies en overgevoeligheid kunnen optreden bij pasgeborenen/zuigelingen die borstvoeding krijgen, zelfs bij subtherapeutische doses. Er moet worden besloten of borstvoeding moet worden gestaakt of dat behandeling met azit(h)romycine moet worden gestaakt dan wel niet moet worden ingesteld, waarbij het voordeel van borstvoeding voor het kind en het voordeel van behandeling voor de vrouw in overweging moeten worden genomen. Vruchtbaarheid In vruchtbaarheidsonderzoeken uitgevoerd bij ratten werden verminderde zwangerschapspercentages opgemerkt na toediening van azit(h)romycine. De relevantie van deze bevinding voor de mens is onbekend.

Volwassenen

• Chlamydia trachomatis urethritis en cervicitis: 1.000 mg in één enkele orale gift
• Voor alle andere indicaties: 1500 mg
  • HETZIJ 500 mg /dag gedurende drie opeenvolgende dagen
  • HETZIJ 500 mg op dag 1, gevolgd door 250 mg op dag 2 tot en met 5

Kinderen 1-18 jaar

• Faryngitis veroorzaakt door Streptococcus pyogenes: 10 of 20 mg/kg/dag (maar max. 500 mg/dag) gedurende 3 dagen
• Voor alle andere indicaties: 30 mg/kg
• HETZIJ 10 mg/kg 1 x /dag gedurende drie dagen
• HETZIJ 10 mg/kg op dag 1, gevolgd door 5 mg/kg /dag op dag 2 tot en met 5

Toedieningswijze

• In één enkele dagelijkse dosis toedienen
• Kan na reconstitutie worden toegediend met behulp van een PE/PP-doseerspuit voor oraal gebruik
• De suspensie mag samen met voedsel worden ingenomen